Utwory

Dmitrij Daniłow

Noe wśród obcych

Łódź dużą pradziad nasz Dla wnuków wybudować chciał Budował ją całe życie Tak śpiewał Aleksandr Gradskij W jednym sowieckim filmie A potem kolejne pokolenia Budowały po kawałku tę łódź Choć, mogłoby się zdawać, To nic wielkiego – łódź Pradziad przecież...
Czytaj dalej >>
Andrij Bondar

Церебро

Саша тоді мені сказала, що дуже боїться потойбічного життя, точніше, його невизначеності. І що найкраще, аби воно було спокійним і без жодних сюжетів. Вона так і сказала: «Щоби без сюжетів». Їй хотілося то теплого моря, то темного екрана, то безгомінного...
Czytaj dalej >>
Daniel Majling

Ruzká klazika

Predslov S ruzkou klazikou som sa prvýkrát stretol pred piatimi rokmi, v čase, keď sa o nej nepísalo ani zďaleka tak často ako dnes. Kolegyňa, ktorá v tom čase učila na FIF UK ruský jazyk a literatúru, mi raz rozprávala bizarnú...
Czytaj dalej >>
Krzysztof Jaworski

Одинадцять нових віршів

РЕКВІЄМ ДЛЯ КИЦІ (25 VII 2004 – 18 XII 2005) Полюй з янголятами. *** БЛАГО ІСТИНА Й КРАСА Риюся у блазі, істині та красі. Зарився. *** ВІРА ВАЖЛИВА .Так. *** WHITE POWER Я біла людина. У мене білий язик. (Найімовірніше,...
Czytaj dalej >>
Krzysztof Jaworski

Jedenaście nowych wierszy

REQUIEM DLA KICI (25 VII 2004 – 18 XII 2005) Poluj z aniołkami. *** DOBRO PIĘKNO I PRAWDA Grzebię w dobru, pięknie i prawdzie. Zagrzebałem się. *** WAŻNA JEST WIARA .Tak. *** WHITE POWER Jestem białym człowiekiem. Mam biały język....
Czytaj dalej >>
Birutė Jonuškaitė

Manon

Manon arba moterie, jeigu tave mylėčiau Spindi sidabro spalvos suknelė, liemeniu ritasi ryškūs ornamentai, sunerti iš mažų kvadratėlių žaižaruoja auskarai ir apyrankė, susiraičiusi segė jungia du sparnelius, dūsta po jais išsiveržti trokštančios krūtys. Moterie, jeigu tave mylėčiau, išsegčiau segę, paleisčiau...
Czytaj dalej >>
Birutė Jonuškaitė

*** [Nubundu…]

Nubundu kai ryto tylą sudrasko gaidys. Tarp dviejų gaidgysčių energingi yriai per vandenį. Ir vėl bepaukštė rugpjūčio tyla – plaukiantysis pasiekė krantą. Greit pareis prikvipęs vandens lelijom ežere nuskandinęs nakties košmarus o aš nersiu į sapno gelmes tolyn vis tolyn...
Czytaj dalej >>
Dejan Aleksić

Mali sentymentalni ogled o metli

Metle se rađaju kao starice. Čim dođu na svet, imaju da šapnu Nešto mudro i za opšte dobro. Epski tihuju u svojim ćoškovima Gde se svetlost odmara od velikih dela – Ta patrijarhalna svetlost domova Zanavek izgubljenih u epohama. Ne...
Czytaj dalej >>
Jurij Zawadski

Wybory (a)

W górach mgła i ona coś znaczy. Deszcz gasi nagły ogień, który utrzymał łączność między nami. Dym przedziera się przez tłum, wykrzykuje moje imię w nieznanym kraju. Nie znam tego kraju, nie znam. Nadchodzi czas, ma złamana rękę, nadszedł, ma...
Czytaj dalej >>
Jurij Zawadski

Wybory (b)

Przychodzisz ze słów pierwszych, które szukają w sobie ciszy. Komunikacja jest niebezpieczna, komunikacja jest niebezpieczna. Mordęga ciała, które przeczy elementarnym zasadom religii. Najeść się i nadać treść wszystkiemu. I znów o ciszy wewnętrznej.   © Copyright for the Polish translation...
Czytaj dalej >>
Jurij Zawadski

Wybory (c)

Odkryłem na sobie kilka ideologicznych kropel, na które już nie odpowiadasz. Wiec zostałem z nimi pod wyborczym deszczem. Przeklęty, kto nie stracił twarzy, kto najzwyczajniej odgryzł sobie nogę, wybierając między obcym a obcym. A ty nic – ani słowa.  ...
Czytaj dalej >>
Jurij Zawadski

Człowiek

Człowiek, który potrafi jeść i spać – wzorowy obywatel. Maszyna do pracy, okluzja dystalna. Tacy ludzie umierają samodzielnie i w skupieniu, z kulą w szyi albo w potylicy, ból znoszą jak nietrafiony komplement. Kultura ludowa to kultura wojen i rewolucji,...
Czytaj dalej >>
Miłosz Waligórski

bambutė

iš pradžių gyvenai už dvigubos sienos grįžai į namus, kur viena siena mažiau kitoks buvo aidas kitoks pulsas tad ar galima sakyti sugrįžai gal tik tada – kai ne savom kojom – pirmąkart perlipai tą slenkstį tas slenkstis nudilo tas...
Czytaj dalej >>
Wojciech Kuczok

Senność

1 Adam jest zmęczony, wciąż niewiele miejsc się zwalnia, ludzie cuchną słodko-kwaśnym potem, wchodzą i wychodzą, Adam usiadłby, ale wie, że wymiana staruszek na przystankach nie pozwoli mu przysiąść na dłuższą chwilę w spokoju, będzie musiał ustąpić miejsca albo udawać,...
Czytaj dalej >>
Wojciech Kuczok

Pospanost

1 Adam je umoran, uvek ima malo slobodnih mesta, ljudi vonjaju na slatkokiselkasti znoj, ulaze i izlaze. Adam bi seo, ali zna da mu bakice koje izlaze i ulaze na stanicama neće dozvoliti da dugo sedi mirno, moraće ili da...
Czytaj dalej >>