Dzieła związane z tagiem: życie

16.10.2020 Dmitrij Gorczew

Czas

Raz znajoma opowiadała mi, jak kiedyś na ulicy podeszła do niej jakaś miła staruszka i zapytała o godzinę. Dziewczyna, jak można się domyślić, wyciągnęła z torebki komórkę i odpowiedziała. Kobieta żachnęła się: A na cóż mi czas z telefonu?! Ja...
Czytaj dalej >>
13.10.2020 Ałła Gorbunowa

Z miłości do ciemnego lasu

PIEŚŃ LUDZKICH DZIECIĄT O STAREJ OKCE IDĄCEJ DO DOMU  Ludzkie dziecięta, głupie człowiecze dziatki chowają się za gałązkami w zimowym lesie, śledzą starą Okkę. Stara Okka idzie ścieżką do swojego domu; za ścieżką – jezioro, pada śnieg. Dzieci śledzą Okkę i w...
Czytaj dalej >>
12.10.2020 Michaił Jelizarow

Земля (фрагмент)

В ту ночь я не выключал свет и разглядел Алину. Хоть и наспех, но пролистал тот жутковатый комикс, в который она, повинуясь какой-то бесноватой, болезненной прихоти, превратила своё тело. От паха через весь живот тянулся прозекторский шов – искусная, реалистично выполненная татуировка, имитирующая грубоватые, размашистые...
Czytaj dalej >>
12.10.2020 Michaił Jelizarow

Ziemia (fragment)

Tej nocy nie wyłączałem światła i dokładnie obejrzałem Alinę. Przekartkowałem, co prawda pośpiesznie, ten groteskowy komiks, w który, posłuszna jakiejś szatańskiej, chorobliwej fantazji, zamieniła swoje ciało. Od pachwiny przez cały brzuch ciągnął się autopsyjny szew – realistyczny, misternie wykonany tatuaż,...
Czytaj dalej >>
25.09.2020 Ana Ristović

Złote śmieci

Tej nocy runie na nas rój spadających gwiazd, posypie się złoty deszcz (następny za czterdzieści lat).   A czy wiesz, że wszystko, co bierzesz dziś za piękno, co zachwyca cię na pogodnym niebie, to w gruncie rzeczy odpadki z kosmosu,...
Czytaj dalej >>
12.09.2020 Ałła Gorbunowa

Мы любим тебя, темный лес

ПЕСНЯ ЧЕЛОВЕЧЕСКИХ ДЕТЕНЫШЕЙ ПРО СТАРУЮ ОККУ, ИДУЩУЮ ДОМОЙ ПО ТЕМНОМУ ЛЕСУ Человеческие детеныши, глупые человеческие детки, прячутся за ветками в зимнем лесу, следят за старой Окку. Старая Окку идет по тропе к своему дому; за тропой – озеро, падает снег....
Czytaj dalej >>
13.08.2020 Grigorij Kanowicz

Nie ma raju dla niewolników

I. Śniło mu się, że jest kobietą – i to nie taką sobie zwyczajną kobietą, a staruchą, i to nie taką sobie zwyczajną staruchą, a zgrzybiałą Żydówką o małej ptasiej główce, w cudacznej, nastroszonej niczym jeż peruce, długiej, spranej sukience...
Czytaj dalej >>
13.07.2020 Grigorij Kanowicz

И нет рабам рая (фрагмент)

I. Ему снилось, будто он женщина и не просто женщина, а старуха, и не просто старуха, а дряхлая еврейка в нелепом, топорщившемся ежовыми иголками и покрывавшем ее крохотную птичью голову, парике, в длинном, застиранном до дыр, ситцевом платье, в тупоносых,...
Czytaj dalej >>
13.06.2020 Paulina Korneluk

Dzień

W zwykłym dniu – szloch, szalom Kupcy, kupczyki, Nożyczki, nożownicy, nożyki, Aborcja, agitacja, Ulotka, utylizacja, Godzinki, godziny, minuty, Drabiny i druty. Wybaczam, przebaczam Gniewam, wytaczam. Przepraszam-dziękuję, Tego nie znam… to spróbuję… Chyba nie czuję, a jednak Coś kłuje – zabawki,...
Czytaj dalej >>
13.06.2020 Paulina Korneluk

День

Обычный день: шалом, навзрыд Купцы и спекулянты, Ножики, ножницы, головорезы, Аборты и агитация, Рекламки, утилизация, Часики, часы, минуты, Лестницы и пруты. Извиняю, прощаю, Злюсь, предъявляю. Извините-спасибо, Это не знаю… это попробую.... Кажется, не чувствую, но все же что-то колет –...
Czytaj dalej >>
25.03.2020 Ana Ristović

Prolećna

Tri starice u tišini jedu sladoled kapri na klupi ispred novog kafića dok gledaju radnike kako razmotavaju rolne tepiha sa pravom engleskom travom   A onda, nakon pojedenog sladoleda zure u štapiće na kojima je nacrtana kućica, auto i evro,...
Czytaj dalej >>
13.03.2020 Dmitrij Gorczew

Время

Одна девушка рассказывала, как на улице подошла к ней культурная старушка и спросила, который час. Девушка, как это ныне водится, полезла в сумочку, достала мобильный телефон и сообщила старушке время. «Но мне не нужно время из телефона! – воскликнула капризная...
Czytaj dalej >>
25.01.2020 Ana Ristović

Zlatni otpad

Noćas će pasti na hiljade zvezda padalica prosuće se nad nama zlatna kiša jednom u četrdeset godina   A znaš li da je ono što vidiš kao lepotu i čemu se diviš sad na vedrom nebu u stvari samo meteorski...
Czytaj dalej >>
25.09.2019 Ana Ristović

Wiersz wiosenny

Trzy staruszki jedzą lody Capri w ciszy na ławce przed nową kawiarnią i patrzą, jak robotnicy rozwijają dywan z prawdziwą angielską trawą.   Później przez chwilę przyglądają się patyczkom, z domkiem, autem i symbolem euro, oblizują się, rzucają je w...
Czytaj dalej >>