Utwory

Siarhiej Pryłucki (Siroszka Pistonczyk)

Сьвежае пакаленьне

старая моладзь залізвае раны а ў гэтай новай яшчэ ўсё наперадзе   курорты адчаю вязьніцы ведаў   іх вочы блішчаць як рыбіная луска ў цёмнай вадзе   пакуль яшчэ вучацца рабіць выбар між праўдай і крыўдай гамбургерам і хатдогам сэксам...
Czytaj dalej >>
Nasta Kudasawa

*** [прачынайся, вандроўная]

прачынайся, вандроўная, бачыш, дзе мы захраслі?! тут сканалі ад роспачы кафка, оруэл, хакслі. тут не ведаюць дна і ўсе разам лятуць у прадонне. тут па міні-армагедоне ў кожным раёне. прачынайся, псіхея, вандроўніца! пойдзем на шпацыр! тут любілі маўчаць, таму зараз...
Czytaj dalej >>
Fiodor Sołogub

Koszmarna kołysanka

Trzymaj język za zębami O sekretach mrocznych milcz W kłótni nie strasz mnie groźbami Bo pomogę zasnąć ci Uciszając gadaninę Usta zamknę, ćśś Prosto w luli laj popłyniesz Baju baj, już śpij Z czego żyje rzezimieszek Każdy chłopczyk wie, i...
Czytaj dalej >>
Miłosz Waligórski

Programy w hiacyncie

każdą sekundę trzymam krótko minuty musztruję dyscypliną alfabetycznie ułożyłem godziny pory dnia nauczyłem dobrych manier na moich oczach zaprawione w gimnastyce dni ćwiczą na drążkach wymyki pod moje dyktando cykady cykają jak szwajcarski zegarek krowy muczą unisono a kwiaty rosną...
Czytaj dalej >>
Hałyna Petrosaniak

[…] Жыцьцё аўтазапраўка

Жыцьцё аўтазапраўка на ўзбочыне шашы у незнаёмай мясцовасьці свабода запальнічка у зьнямелай руцэ. <iframe src="https://open.spotify.com/embed/track/05GNAwqoz5vXP8wqOtk8VO?utm_source=generator" width="100%" height="80" frameBorder="0" allowfullscreen="" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture"></iframe>   tłum. Andrej Chadanowicz
Czytaj dalej >>
Serhij Żadan

[…] Звідки ти, чорна валко

– Звідки ти, чорна валко, пташина зграє? – Ми, капелане, мешканці міста, якого немає. Прийшли сюди, принесли покору і втому. Передай своїм, що стріляти більше немає по кому. Наше місто було з каменю та заліза. У кожного з нас тепер...
Czytaj dalej >>
Dmitrij Kuźmin

*** [Ludziom o pięknych twarzach]

Ludziom o pięknych twarzach łatwo wykręcić do tyłu ręce. Ludziom o pięknych twarzach łatwo spuścić łomot Jeśli zrobić to solidnie, twarz zniekształci się, ale pozostanie piękna. Ludzi o pięknych twarzach można upchać w więźniarce jak śledzie. Zaśpiewają w niej wiele...
Czytaj dalej >>
Dmitrij Kuźmin

*** [Zeszłego lata]

Zeszłego lata wybrałem się samochodem z Rygi do Lwowa, na BlaBlaKarze próbowałem znaleźć kogoś, kto chciałby jechać w tę samą trasę — bez skutku, tylko jakaś kobieta poprosiła o odebranie w Augustowie teczki z dokumentami, umówiła spotkanie z posłańcem w...
Czytaj dalej >>
Dmitrij Kuźmin

*** [Позапрошлым летом]

Позапрошлым летом я поехал на машине из Риги во Львов, поискал попутчиков на блаблакаре, никого не нашёл, но какая-то дама попросила забрать в Августуве файл с документами и назначила встречу в Макдональдсе, где её посланец никак не мог меня отыскать,...
Czytaj dalej >>
Dainius Dirgėla

3D

3D mačiau vilniaus angelą atspausdintą 3D spaudintuvu atrodė kaip originalas tobula kopija tikrai patikėtum kad tai tas vienintelis nepakartojamas įsivaizdavau bažnyčią atspausdintą 3D spaudintuvu įsivaizdavau Viešpatį atspausdintą 3D spausdintuvu įsivaizdavau save dauginamą 3D būdu pagal Viešpaties atvaizdą meldžiau Spausdintuvo neužsikirsk...
Czytaj dalej >>
Roman Gren

Schronisko (wybrane rozdziały)

Ciastka Dobiegł końca ulubiony program bezdomnych Qui veut gagner des millions, jadalnia zaczęła pustoszeć. Zostało z dziesięć osób drzemiących na krzesłach. Szefie, odezwał się nagle Boullay, nie zostało nic z kolacji? Zajrzałem do lodówki, nic ciekawego: buraki i surówka z...
Czytaj dalej >>
Roman Gren

Afrykańska Polka

– Czy nie jest pan czasem Polakiem? – spytała pani Kotou. – Mówi pan z akcentem, który znam, a poza tym… wie pan, do kogo jest pan podobny? Do naszego papieża! Ramiona pani Kotou zadrgały, zdjęła okulary, przetarła oczy wierzchem dłoni...
Czytaj dalej >>
Hanna Komar

*** (w ustach tego miasta)

w ustach tego miasta sucho nawet po deszczu. na ostatni łyk zostawiam wielkie litery. języki naszych wiz wołają o wilgotne obce alfabety które nie ugaszą pragnienia spękanych skrzydeł – doglądaliśmy ich tak długo, by latać, zanim oddaliśmy, by nie wracać....
Czytaj dalej >>
Serhij Żadan

[…] Адкуль ты, птушыная зграя

– Адкуль ты, птушыная зграя, вусьцішная навала? – Мы, капелане, з гораду. Таго, якога ня стала. Мы прыйшлі, капелане, з паклажай стомы і болю. Перадай сваім, што страляць няма па кім ужо болей. Наш горад з жалеза й каменю быў...
Czytaj dalej >>
Antanas A. Jonynas

Grób żebraka

Bogaty krewny zapisał mi w spadku pochmurne niebo nic mniej i nic więcej wprost w moje ręce splecione na sercu to niebo teraz po kropli się skrapla gdy w grób zielony niebo mi się sączy minioną młodość wspominam bez żalu...
Czytaj dalej >>