Utwory

Uładzimir Lankievič

teraz miarą sukcesu jest to że nie trafiłeś na zdjęcie że nikt cię nie zapamiętał nie zidentyfikował nie oznaczył cieszysz się nikt się tobą nie interesuje aż wstyd się przyznać twoja wymarzona rola bohater drugoplanowy przekrój aresztu to...

Czytaj dalej >>

Uładzimir Lankievič

цяпер мера поспеху калі ты не трапіў на здымак цябе не запомнілі не апазналі ніхто не затэгаў ты рады ты не цікавіш нікога сорамна іншым прызнацца твая няёмкая мара быць другарадным персанажам ізалятар у разрэзе самы бяздарны комікс працуе групоўка...

Czytaj dalej >>

Siarhiej Pryłucki (Siroszka Pistonczyk)

na każdy kilogram pokoju na świecie weź łyżkę gnoju i łyżkę miodu dobrze wymieszaj rozdawaj za darmo na gwiazdkę i na wielkanoc inne święta też wchodzą w grę pokaż dostatnie życie odbierz dostatnie życie potem zwróć ale z poprawkami w...

Czytaj dalej >>

Siarhiej Pryłucki (Siroszka Pistonczyk)

узяць лыжку гною і лыжку мёду на кілаграм мірнага неба моцна збоўтаць і раздаваць бясплатна на новы год і вялікдзень іншыя сьвяты таксама пасуюць паказаць сытае жыцьцё забраць сытае жыцьцё потым вярнуць але з папраўкамі ў законах ...

Czytaj dalej >>

Siarhiej Pryłucki (Siroszka Pistonczyk)

stara młodzież liże rany a nowa ma jeszcze wszystko przed sobą kurorty rozpaczy kazamaty wiedzy ich oczy błyszczą jak rybia łuska w ciemnej wodzie oni wciąż jeszcze uczą się wybierać między sprawiedliwością a krzywdą hamburgerem a hot-dogiem...

Czytaj dalej >>

Zmicer Waynowski

To było w okresie, gdy kobiece marsze protestacyjne musiały zmienić formę. Reżim zaczął przechodzić od obrony od ataku: ludzie w czarnych maskach, bez emblematów, jeździli w tę i we w tę pozbawionymi rejestracji autobusami o przyciemnionych oknach i bez cienia...

Czytaj dalej >>

Zmicer Waynowski

Это произошло в тот момент, когда еженедельные женские марши протеста вынуждены были поменять свой формат. Режим уже начал переходить из обороны в атаку и перестал «стесняться» хватать мирно протестующих женщин руками людей в черных масках и без знаков отличия, которые...

Czytaj dalej >>

Nasta Kudasawa

obudź się, duszo wędrowna, spójrz na ten świat dookoła! tutaj umarli z rozpaczy kafka, huxley i orwell. tu nie ma dna i wpada się do rozpadliny. w każdej dzielnicy tu koniec świata w wersji mini. obudź się, psyche, tułaczko! chodźmy...

Czytaj dalej >>

Ija Kiwa

*** ці ёсць у кране ў нас гарачая вайна ці ёсць у кране ў нас халодная вайна як гэта няўжо зусім без вайны абяцалі ж што будзе пасля абеду на ўласныя вочы бачылі аб’яву “вайна з’явіцца пасля чатырнаццаці нуль нуль”...

Czytaj dalej >>

Tamás Jónás

Відколи ми розлучилися (на порозі ми кинулися одне одному з плачем в обійми) я почав палити (пустивши за вітром 36 років без тютюну) почав пити (а 32 роки гидував алкоголем) почав підбивати клинці до старших і молодших жінок сидіти перед...

Czytaj dalej >>

Dainius Dirgėla

pomidorki mieszkam z kobietą która testosteronu ma więcej ode mnie ja dbam o kwiatki na balkonie hoduję pomidory ona wierci dziury w żelbecie mojej skóry przepala wiertła aż bucha czarny dym uśmiecham się kręci w nosie szczypią oczy jak sobie...

Czytaj dalej >>

Tamás Jónás

Nem elég úgy növekedni, ahogy a fák. Mint kötetlen elektronok a testen, a történelmen nem elegendő úgy vonulni át. Nem elég egyedül megfizetni, vagy felesben. Nem csak megérkezni kell, menni kell odább. Kik lehetnek olyan fásult, lusta ostobák, hogy így...

Czytaj dalej >>

Tamás Jónás

Nie wystarczy rosnąć jak drzewa. Nie wystarczy przetoczyć się przez historię jak wolne elektrony po ciele. Nie wystarczy zapłacić samemu albo po połowie. Nie tylko dojść, ale dalej iść trzeba. Kim są ci leniwi, znużeni głupcy, mówiący: tak, kiedyś kochałem?...

Czytaj dalej >>

Hanna Komar

чатыры тысячы няісных іерогліфаў – гісторыя маёй трывогі, маўчаннем выразаная па дрэве. чатыры тысячы няісных іерогліфаў – інсталяцыя маіх сноў у музеі бяссоння: кручуся на белых прасцінах старонак, б’юся аб мяккія сцены вокладак, плачу ў вузел утаймавальнай кашулі. чатыры тысячы...

Czytaj dalej >>

Tamás Jónás

Elkezdtem érteni. Tudatom a nyájjal, nem vigyáz rá senki. Alkony van, üres. Mától minden ember egyenragú lesz. Érteni tudatom. Minden versem várfal. Magány van itt, tudtuk. Hófehér a bánat. Lassított teremtést narrál a jó Isten. Étel, ital bőven. Csak éppen...

Czytaj dalej >>