Miłosz Waligórski

English and Serbian below

Miłosz Waligórski (1981) – slawista i hungarysta. Mieszka i pracuje w Nowym Sadzie. Laureat Nagrody im. Adama Włodka (2015) i Bydgoskiej Nagrody Literackiej „Strzała Łuczniczki” (2018). Przełożył Poświęcenie hetmana Lajosa Grendela (2014), Doniesienia z krainy ciemności Dževada Karahasana (2014), Entropię Maroša Krajňaka (2015), Drugi pocałunek Gity Danon Miljenka Jergovicia (2016), Dzwony Einsteina Lajosa Grendela (2016), Jarmarcznego kuglarza Jeleny Lengold (2016), Programy w labiryncie Istvána Keménya (2017), Życie w cztery tygodnie Lajosa Grendela (2018) oraz (razem z Izą Zając) prozę Víťa Staviarskiego Kiwader i inne opowieści (2011) i powieść Danieli Kapitáňovej Samka Tale księga o cmentarzu (2015). Autor przekładów z nowej liryki serbskiej zamieszczonych w antologii Serce i krew (2015). Wydał tomy wierszy: 36 sposobów na pustkę (2012), 32 ślady ku (2015), Długopis (2017), Sztuka przekładu (2018) i Ziele i zoo (2019, razem z Anną Waligórską) – i zbiory opowiadań: Kto to widział (2016) i Małe prozy (2016, razem z Anną Waligórską).

Miłosz Waligórski (born in 1981) – is a Slavist and Hungarist who lives and works in Novi Sad. He is a laureate of Adam Włodek Award (2015), and Bydgoszcz Literary Prize ‚Archer’s Arrow’ (Strzała Łuczniczki, 2018). He translated into Polish books of Lajos Grendel (2014), Dževad Karahasan (2014), Maroš Krajňak (2015), Miljenko Jergovic (2016), Jelena Lengold (2016), Istvána Kemény (2017) and (together with Iza Zając)  Víť Staviarski’s prose (2011), Daniela Kapitáňova (2015). He is also an author of translations of new Serbian poetry in the anthology Serce i krew (2015).

He published five books of poetry:  36 sposobów na pustkę (2012), 32 ślady ku (2015), Długopis (2017), Sztuka przekładu (2018) and Ziele i zoo (2019, together with Anna Waligórska) and two books of short novels: Kto to widział (2016) and  Małe prozy (2016, together with Anna Waligórska).

Milošs Vaļigurskis (dz. 1981. Bidgoščā) – slāvu un ungāru literatūras speciālists. Dzīvo un strādā Novijsadā. Adama Vlodkas (2015) un Bidgoščas literatūras balvas „Strzała Łuczniczki” (Strēlnieces bulta, 2018) lauretāts. Tulko no ungāru, slovāku un serbhorvātu valodām. Daudzi oriģinālprozas un dzejas darbi publicēti literāros izdevumos. Miloša Vaļigurska dzeja ir publicēta slovēņu, rusīnu, lietuviešu un nu jau arī latviešu valodā. Viņa tulkojumā publicētas vairāk nekā desmit grāmatas, izdotas piecas oriģināldzejas grāmatas: 36 sposobów na pustkę (36 tukšuma veidi, 2012), 32 ślady ku (32 pēdas uz, 2015), Długopis (Pildspalva, 2017), Sztuka przekładu (Tulkošanas māksla, 2018) i Ziele i zoo (Zāles un zoo, 2019, razem z Anną Waligórską) – un divi stāstu krājumi: Kto to widział (Kurš to redzēja, 2016) un Małe prozy (Mazā proza, 2016, kopā ar Annu Vaļigursku).

Tłumaczenia

07.01.2020 Māris Salējs

*** [nie mogę tego zgłębić]

* * * nie mogę tego zgłębić nie mogę stanąć i zacząć od nowa pewnie przyjdzie mi zapłacić za to życiem sobą. sięgam po owoc moja dłoń przejrzysta że aż strach dlatego biorę owoc który spadł dlatego biorę owoc który...
Czytaj dalej >>
07.01.2020 Māris Salējs

*** [es nespēju tajā visā iedziļināties]

*** es nespēju tajā visā iedziļināties es nespēju tajā vietā beigties un sākties man par to visu maksāt var nākties ar dzīvi un sevi. pret augli paceļu roku tā ir tik caurspīdīga ka nobīstos tādēļ uzlasu augļus kritušos tādēļ uzlasu...
Czytaj dalej >>
14.09.2019 Dejan Aleksić

Noć i Danska

Volim male uređene države Koje u sebi imaju nešto dansko I gde trulo može biti samo voće, Ako već nije na platnu Obešenom o zid svetlog salona Gde mala Lerke češlja lutku. Ipak, sreća nas ponekad sačeka Na mestima odakle...
Czytaj dalej >>
07.09.2019 Māris Salējs

* * * [Co ulepisz z chmur, muzyko?]

Co ulepisz z chmur, muzyko? Dzieciństwo. Nie starczy ci surowca. Daj mi tylko zapach. I – czym pachną chmury? Kurzem, ciepłym deszczem. Pokojem, w którym już raz byłeś. (Deszcz puszcza się chmur i spada).
Czytaj dalej >>
16.08.2019 Dejan Aleksić

Mali sentymentalni ogled o metli

Metle se rađaju kao starice. Čim dođu na svet, imaju da šapnu Nešto mudro i za opšte dobro. Epski tihuju u svojim ćoškovima Gde se svetlost odmara od velikih dela – Ta patrijarhalna svetlost domova Zanavek izgubljenih u epohama. Ne...
Czytaj dalej >>
07.08.2019 Māris Salējs

*** [są małe i czekają na niebo]

* * * są małe i czekają na niebo ale niebo nie nadchodzi ciemnieją już nie czekają i tak nie nadchodzi w końcu ich nie ma rzeczy są jak dawniej takie niebo że nie sposób uciec październikowa orkiestra czerwieni zdmuchuje...
Czytaj dalej >>
19.07.2019 Dejan Aleksić

Resztka dogorywającego światła

Schowałem się przed deszczem Pod okapem witryny koła łowieckiego. Za szybą dwóch staruszków Grało w szachy pod porożem Niby pod upiorną jarzeniówką. Królowie i królowe, Przed chwilą wyjęci z sarkofagu, Cierpliwie czekali na ludzki dotyk. Z mojego punktu widzenia Partia...
Czytaj dalej >>
19.07.2019 Dejan Aleksić

Noc i Dania

Lubię małe, schludne kraje, Które mają w sobie coś z Danii. W takich krajach gniją tylko owoce, Chyba że wcześniej ktoś przeniósł je na płótno I zawiesił w słonecznym salonie, Gdzie mała Lærke czesze swoją lalkę. A jednak szczęście czasem...
Czytaj dalej >>
19.07.2019 Dejan Aleksić

Kilka sentymentalnych uwag o miotle

Miotły, szafarki Mądrości i uniwersalnych prawd, Na świat przychodzą stare. Z rozmachem kontemplują kąty, Gdzie po wielkich czynach światło – Patriarchalne światło chat Zatopionych w mrokach dziejów – Odzyskuje siły. Mioteł nie zaprząta ciężar gatunkowy, Można je obsadzić w dowolnej...
Czytaj dalej >>
19.07.2019 Dejan Aleksić

Wejrzenia wstępne

W słowie oko oczu jest dwoje Mała kość Między nimi Spaja je w jedno Mowa to światło – Co było do okazania Ty musisz jedynie przejrzeć z tomu Godziny pracy raju (2018) przekład Miłosz Waligórski redakcja Paulina Ciucka © Copyright for the...
Czytaj dalej >>
16.07.2019 Dejan Aleksić

Prolegomena

U reči oko dva su oka Malena kost Između njih Drži vid na okupu Pružam dokaz Da govor je svetlost Tvoje je samo Da progledaš iz zbirke Radno vreme raja (2018) prevod sa srpskog jezika Miłosz Waligórski
Czytaj dalej >>
12.07.2019 Māris Salējs

*** [viņi ir mazi un gaida debesis]

viņi ir mazi un gaida debesis debesis nenāk viņi satumst un vairs negaida vienalga nenāk beigu beigās viņu nemaz nav un tad viss kā senāk debesis tādas ka nav kur dēties sarkans oktobra orķestris nopūš visu no kokiem zemē un...
Czytaj dalej >>
07.07.2019 Māris Salējs

*** [Mūzika, ko tu uztaisīsi]

Mūzika, ko tu uztaisīsi no mākoņiem? Bērnību. Tev nav vielas. Man pietiek ar smaržu. Kā tev mākoņi smaržo? Pēc putekļiem siltiem un lietus. Pēc telpas, kurā Tu reiz biji iegājis. (Lietus atlaižas vaļā no mākoņa un krīt)
Czytaj dalej >>
01.07.2019 Dejan Aleksić

Ono malo bezubog svetla

Sklonio sam se od kiše Kraj izloga Lovačkog društva. Dva starca unutra igrali su šah Pod suvom rogatom lobanjom, Kao pod skeletnom svetiljkom. Mirno su na ljudski dodir Čekali kraljice i kraljevi, Upravo dignuti iz sarkofaga. Ali gledano s mog...
Czytaj dalej >>