* * *
Pragnę lekko,
prawdę lekko,
nieco śmiechu,
drobnic śmiechu.
Tchu muśnięcia,
dmuch oddechu,
przypływ echa
i po echu.
Chcę dotykać
miękko, czule.
Nie mów tylko:
czasy trudne!
Dotknij, wolno,
świat tak miło
zatrzymuje się
co chwilę.
Bo świat lubi,
kiedy lekko
głaszczesz mnie
swą dłonią ciepłą.
z tomu Viegli (1993)
* * *
Gribas viegli,
cik vien viegli,
tā, lai smiekli,
maziņi smiekli.
Tā, lai vēsmiņas,
viegliņas dvašas,
atnāk pašas
un aiziet pašas.
Gribas pieskarties
viegli un maigi.
Nesaki man ka
grūti laiki!
Pieskaries lēnītēm,
klusu, klusītiņām –
pasaule apstāsies
brīdi pa brītiņam.
Pasaulei patīk,
ka viegli iet.
Pieliec man, pieliec
roku mazliet!
no krājuma Viegli (1993)
