Wojciech Kuczok

polski prozaik, krytyk filmowy, scenarzysta, a także poeta i speleolog (z zamiłowania). Przyszedł na świat 18 października 1972 r. w Chorzowie.

Największą sławę przyniosła mu powieść „Gnój”, dzięki której stał się laureatem Paszportu „Polityki” (2003 r.), a także otrzymał Nagrodę Literacką NIKE (2004 r.) oraz nagrodę Krakowska Książka Miesiąca (marzec 2004 r.). Utwór traktuje o poważnym problemie wielu polskich rodzin (nie tylko w środowisku śląskim) jakim jest przemoc fizyczna rodziców wobec dzieci i jej zgubny wpływ na dorastanie i rozwój emocjonalny oraz psychiczny młodego człowieka.

Powieść „Senność” ukazała się w 2008 r. i na jej kanwie autor po raz kolejny napisał scenariusz do filmu Magdaleny Piekorz o tym samym tytule.

Jak zauważają krytycy, jego powieści pełne są naznaczonych kpiną portretów, które stają się pretekstem do snucia ironicznych uogólnień na temat ludzkiego losu i stanowią wiwisekcję rozmaitych etosów – rodzicielskiego, małżeńskiego, sąsiedzkiego, zawodowego.

Kuczok jest mistrzem w nakreślaniu językowej charakterystyki bohaterów; jego prozę cechuje plastyczność opisu, która umożliwia opowiadanie zajmujących, ciekawych historii i przedstawianie losów bohaterów wywodzących się z różnych środowisk.

Największą zaś jego zasługą jest to, że w łatwy sposób prowadzi on czytelnika po wykreowanym przez siebie świecie i umożliwia mu pełne zachłyśnięcie się w nim. W tym celu używa języka potocznego, ulicznego, a nierzadko i nasyconego śląską gwarą. Kuczok świetnie sprawdza się w tej roli, a jego zabawa słowem i podszywanie się pod swoje postacie sprawia, że czytelnik bez problemu odnajduje się w tym świecie.

Kuczok to pisarz, który z jednej strony potrafi zauroczyć subtelnością uczuć i wrażliwością, a z drugiej rozśmieszyć; czasami też pocieszyć.

Fot. Mgieuka [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)]

Utwory

14.08.2019 Wojciech Kuczok

Senność

1 Adam jest zmęczony, wciąż niewiele miejsc się zwalnia, ludzie cuchną słodko-kwaśnym potem, wchodzą i wychodzą, Adam usiadłby, ale wie, że wymiana staruszek na przystankach nie pozwoli mu przysiąść na dłuższą chwilę w spokoju, będzie musiał ustąpić miejsca albo udawać,...
Czytaj dalej >>
14.08.2019 Wojciech Kuczok

Pospanost

1 Adam je umoran, uvek ima malo slobodnih mesta, ljudi vonjaju na slatkokiselkasti znoj, ulaze i izlaze. Adam bi seo, ali zna da mu bakice koje izlaze i ulaze na stanicama neće dozvoliti da dugo sedi mirno, moraće ili da...
Czytaj dalej >>