Jurij Zawadski

(ur. 1981 r. w Tarnopolu) – poeta, wydawca, muzyk, literaturoznawca i aktywista społeczny. Eksperymentator i performer. Doktor nauk filologicznych. Na Ukrainie znany jest jako poeta ekstremalny, stale poszukujący nowych środków wyrazu i gatunków poetyckich. Tworzy m.in. charakterystyczną poezję fonetyczną – wiersze bez słów, w których główną rolę odgrywają dźwięki i sylaby. Uczestnik licznych projektów muzycznych. Nagrał płytę z zespołem ZSUF, obecnie współpracuje z noisową grupą Subprodukt (Ukraina-Szwecja). Poza twórczością własną zajmuje się działalnością translatorską i wydawniczą; jest założycielem i szefem wydawnictwa Krok. Mieszka w Tarnopolu. Wydał tomy poetyckie: Imowirnist’ (1999, Możliwość), jurijzawadskyj (2003), jurijzawadskyj (2005), jurijzawadskyj (2008), Rotwrot. Zalizna wersija (wspólnie z Andrijem Antonowskim, 2010, Ustawusta. Wersja żelazna), Kryk (2012, Krzyk), Spazm(2013), Paperback. Zibrani wirszi (2013, wiersze zebrane), ea (2014), Taksyst (2015,Taksówkarz). W Polsce twórczość Jurija Zawadskiego prezentowana była w antologiach 30 wierszy zza granicy: młoda poezja ukraińska (2012), Listy z Ukrainy (2016) oraz na łamach „eleWatora”, „Ha!artu” i „Helikoptera”. Jego wiersze przekładali Iwona Boruszkowska, Aneta Kamińska i Marcin Gaczkowski. W 2019 roku nakładem Wydawnictwa Forma ukazał się tom poetycki Wolny człowiek jeszcze się nie urodził w tłumaczeniu Marcina Gaczkowskiego w ramach serii Szesnaście i pół pod redakcją Miłosza Waligórskiego.

Юрій Завадський – поет, видавець, перекладач, учасник нойзового гурту Субпродукт. Засновник поетичного видавництва „Крок”. Автор понад десяти поетичних книжок. Перекладає сучасну польську поезію українською мовою. 2006 року захистив дисертацію з теорії літератури, працював в освіті. Автор гіпертекстової поеми „Цигарки”, одного з перших зразків гіпертекстової літератури в Україні.

Tłumaczenia

09.01.2020 Konrad Góra

Мертва козуля в травні

Сон вогню, світ поділений на попіл і вітер. Міст ніколи не віддзеркалюється у воді. Людина в іншій побачить стільки, скільки зможе приховати перед собою. Уперше зі шмаркача я знову відчуваю цей смак спершу в роті, а лишень потім зі себе....
Czytaj dalej >>