Seniai ir dar seniau – ne vidurys,
Užtat labai akimirkos pabrango.
O asteroidas (kitąmet nukris)
Visiems atvers vartus tiesiog į dangų.
Reikėtų ko gailėtis? Aišku, ne.
Gal prisimint, kas buvo pasakyta?
Ar išpildys?
Aišku – nežinia,
Nes žodis juk galėjo reikšt ir kita.
Każdy chce zyskać choć okamgnienie,
Bo czas u schyłku jest na wagę złota.
Asteroida spaść ma na ziemię
Niebawem, nieba otwierając wrota.
Czy czas żałować, lamentować? – Nie!
Wszak dano Słowo! (może nieopatrznie…)
Czy dotrzymane będzie?
Ach, kto wie…
Słowa wszak lubią brzmieć niejednoznacznie.
