Utwory
da capo
Kungs un kundze (“kaimiņ, “kaimiņien”) lēnām, ritmiskām kustībām, pēdējiem spēkiem rāpās, nepārmijot ne vārda, ieturot pieklājīgu distanci, kuru tikai virsotnē, iespējams, bezspēkā apjaušot lavīnas nenovēršamību – pēkšņi saīsināja viņas zvaigāšana: “Jā, izdrāz, jākli, izdrāz mani, plancku!” – zilbi pa zilbei...
Czytaj dalej >>
da capo
Pan i pani („sąsiedzie”, „sąsiadko”) rozkołysani w rytmicznym, monotonnym ruchu mozolnie wspinali się bez słowa, zachowując do siebie grzecznościowy dystans, który dopiero u szczytu – być może z bezsilności wobec zbliżającej się lawiny – nagle skróciło jej plugawe rżenie: „Tak,...
Czytaj dalej >>
cilvēks četrstāvīgais
(ieskaitot pagrabu un bēniņus) līdz pusei ar oglēm piebērtā ķermeņa pagrabā viņš stāv pie sienas (līdzās ventilācijas šahtai) un klausās kā žāvējas veļa trīs stāvus augstāk viņa elpas korē ir dūmi © Copyright for the Latvian translation by Marians...
Czytaj dalej >>
człowiek czteropiętrowy
(licząc piwnicę i strych) w piwnicy ciała do połowy wypełnionej węglem stoi przy ścianie (tam gdzie pion wentylacyjny) i nasłuchuje bielizny która suszy się trzy piętra wyżej na czubku jego oddechu jest dym z tomu Sztuka przekładu (2018, Forma, Szczecin)
Czytaj dalej >>
Visszaemlékezés, a háttérben félkarú rablókkal
— Emlékeztek Bobra? – kérdezte Pasát és Ruchant, majd az idősebbekhez fordult ugyanezzel, tudomást sem véve a fiatalkorú népségről. — Bobra? Simáááán! Az aztán kurva keményen nyomta! — derült föl már a következő sör fölött Pasa. — Az az amerikai?...
Czytaj dalej >>
Дельфіни і шиншили
Господи, зроби так, як слід, або не роби нічого, просто нічого, але навіть коли Ти не робиш нічого, Господи, Ти не сидиш склавши руки. Всі знають, Господи, Ти до всього в житті їх прикладаєш, навіть коли здається, що Ти не...
Czytaj dalej >>
Akies istorija
** mėnuo primena tą gydytojo žibintą dėk smakrą ant jo lentynėlės ** tik per akį gali tiesiai į žmogų žengti ** o ten, matau – slenka ledynai slegia regėjimo žemę stumia riedulius juodus ** atšipus žiemos šviesa nudirtas obuolio kailis...
Czytaj dalej >>
Skok wzwyż
Stella Walsh W szkole ścigałam się z chłopakami, z powodu muskułów i grubego karku przezywali mnie byczkiem z Montany. Miałam powodzenie, zapraszano mnie na tańce, ale to nie był mój świat, najlepiej czułam się w trakcie biegu. Przed olimpiadą w...
Czytaj dalej >>
Międzymorze
Konieczna A ja lubię Słowację. Zawsze to mówię Orieškowi: gadaj, co chcesz, a ja lubię Słowację. – A Słowacja ma to w dupie – mówi Oriešek i pewnie ma rację. Przejechaliśmy granicę polsko-słowacką pod Konieczną i zjechaliśmy na parking. Nie...
Czytaj dalej >>
Pakeleivingų stotys (ištraukos)
* / bevardžiai Turėjo jie arklį ir šiokios tokios naudos iš jo, mat darbymetį gyvulio prisireikdavo kaimynams – soduose ir daržuose. Kartu nuomininkai tą sartį ir pašerdavo. Kitaip kažin ar ilgai būtų tempęs. Dar jie turėjo kelis serbentų kerus ir...
Czytaj dalej >>
VI
Jezioro: szyba w iskier tysiące rozbita, Pąk nenufaru: gładko sczesana najada, I wysoko nad wodą krążąca rybitwa, Która nagle, lup wziąwszy na cel - Z najsrebrzystszym patosem samą siebie łamie, Przeistacza się w szmatę a następnie w kamień I pionem...
Czytaj dalej >>
Resztka dogorywającego światła
Schowałem się przed deszczem Pod okapem witryny koła łowieckiego. Za szybą dwóch staruszków Grało w szachy pod porożem Niby pod upiorną jarzeniówką. Królowie i królowe, Przed chwilą wyjęci z sarkofagu, Cierpliwie czekali na ludzki dotyk. Z mojego punktu widzenia Partia...
Czytaj dalej >>
Noc i Dania
Lubię małe, schludne kraje, Które mają w sobie coś z Danii. W takich krajach gniją tylko owoce, Chyba że wcześniej ktoś przeniósł je na płótno I zawiesił w słonecznym salonie, Gdzie mała Lærke czesze swoją lalkę. A jednak szczęście czasem...
Czytaj dalej >>
Kilka sentymentalnych uwag o miotle
Miotły, szafarki Mądrości i uniwersalnych prawd, Na świat przychodzą stare. Z rozmachem kontemplują kąty, Gdzie po wielkich czynach światło – Patriarchalne światło chat Zatopionych w mrokach dziejów – Odzyskuje siły. Mioteł nie zaprząta ciężar gatunkowy, Można je obsadzić w dowolnej...
Czytaj dalej >>
Wejrzenia wstępne
W słowie oko oczu jest dwoje Mała kość Między nimi Spaja je w jedno Mowa to światło – Co było do okazania Ty musisz jedynie przejrzeć z tomu Godziny pracy raju (2018) przekład Miłosz Waligórski redakcja Paulina Ciucka © Copyright for the...
Czytaj dalej >>