Works

Antanas A. Jonynas

W mrokach pamięci błyszczy krawędziami dzień zamieniony w wielobarwny kryształ a stół obrusem prześcielony białym okala raju zieloność wieczysta w rajskim ogrodzie na sofie wśród pnączy jak kot się pręży bogini Astarte opływająca nieziemskim wprost światłem z kwiatu kielicha boski...

Antanas A. Jonynas

Diena tarytum magiškas kristalas sublyksi atminties briaunom spalvotom ir balta staltiese užklotas stalas vidyryje gražaus ir jauno sodo panirusi į šviesą nerealią šezlonge guli dieviška astartė ir ignoruoja grėsmę prasigerti gurkšnuodama iš žiedlapių taurelių ir laukdama budriai ką dar įpilsi...

ariel rosé

Miej to za sobą w kolejnym mieście kolejnego kraju, którego język znasz w połowie, to znaczy do osiemdziesiątej ósmej strony biografii Gottfrieda Benna, który widział głodne zwierzę wojny penetrujące berlińskie ulice, po których chodziła Käthe Kollwitz z domu do pracowni,...

ariel rosé

A jeśli, pyta Odyseusz, to jest nieodwracalne i stracę miłość? Trudno jednak się rozstać, wyspa jest idyllą, w ogrodzie pękają od soku dojrzałe śliwki. Tejrezjasz odradza, Kalypso się starzeje, Odys, zresztą nie mogę cię zatrudnić, jesteś ciągle w rozjazdach, lepiej...

ariel rosé

Поклади цьому край у черговому місті чергової країни, чию мову ти знаєш наполовину, тобто до вісімдесят восьмої сторінки біографії Готфріда Бенна, що бачив, як голодний звір війни нишпорить берлінськими вулицями, де ходила Кете Колльвіц з дому до майстерні, з майстерні...

Natalia Belczenko

W gardle i w sercu puściły lody. Miasto ma na to mokre dowody. Doczesność wzbiera, dojrzewa, rośnie, Ustami szuka nieśmiertelności. Oto ulica w dal się wyrywa, Druga jej pragnie sprostać, choć krzywa. Jedwabnik rwie się w świat z przepoczwarni. Pręży...

ariel rosé

А якщо, запитує Одіссей, це неминуче і я втрачу кохання? Адже важко розлучатися, острів сама ідилія, в саду стікають соком перестиглі сливи. Тіресій відраджує, Каліпсо старіє, Одіссею, зрештою я не можу тебе взяти на роботу, ти весь час у роз’їздах,...

Agata Jabłońska

до кишені, бо будете тут лежати • думки про склад тіста, результатом яких є прості та зрозумілі дії: передавання чогось із рук у руки як при сівбі • будете тут лежати, мовила бабуня, яка пережила Голодомор, Гітлера і Сталіна •...

Agata Jabłońska

do kieszeni, bo będziecie tu leżeć • myśli o strukturze ciasta z których wynikają czynności proste i zrozumiałe: podawanie rzeczy z rąk do rąk jak siew • będziecie tu leżeć, mówiła babinka która przeżyła Hołodomor, Hitlera i Stalina • słuchajcie...

Natalia Belczenko

Серце, мов м’ячик, впаде під ноги, В горлі і в місті клубком вологим Тлінність достигла, пропахло потом Все, що безсмертя хапає ротом. Кинеться вулиця в ніч змією, Вигнеться друга услід за нею, Тужиться в коконі дім-шовкопряд, Нервом — ліхтарні світлá...

Artur Dudziński

Jęk, to Bucza i Mariupol. To konająca matka obojga imion. Coś, czego nie znają słowniki zmieszane z ziemią, szczątkami ciał i zdradzonymi spojrzeniami dzieci. Czego nie znają gwarancje i umowy. I, w gasnących oczach i błyskach mdlejących fleszów, uściski prezydenckich...

Aida Bagić

Wstawianie wody na herbatę, czynność całkiem zwykła i dla wielu codzienna, łączy mnie z człowiekiem, który mieszka w jaskini i którego dziś poszukują wyszkoleni żołnierze, urządzenia satelitarne, siły zbrojne oraz ich sojusznicy. Mówią, że Osama bin Laden prowadzi ascetyczne życie,...

Aida Bagić

Wiele jest rzeczy, których dziś nie rozumiem. Nagromadziło się przez lata. Mimo to wszystkie te niezrozumiałości starannie układam na półkach, wpisuję do katalogu i notuję poziom niezrozumienia. Nasza pocztówka na przykład. Kupiłyśmy ją jeszcze na Dugim Otoku i do nikogo...

Natalia Belczenko

Сердце заводится с пол-оборота. В горле и в городе влажное что-то. Спелая бренность, опасный проём, Всё, что к бессмертию тянется ртом. Вынырнет улица, даль подминая, Выгнется следом за нею другая, Тужится в коконе дом-шелкопряд, В ряд фонари напряжённо горят. Каждый...

Miłosz Waligórski

w dole kloacznym wzbierają brunatne fekalia w stadninach kurz konie już za rogatkami olały opłaty wjazdowe semafory świecą wyłącznie na biało miasto ujęte w zaimki tętni testosteronem wszyscy nażarci i tylko chleb jest głodny deszcz ściśle przywarł do chmur ...