Dzieła związane z tagiem: dziecko

chowasz mi się – liczę do trzech i muszę udawać że cię nie widzę mimo że stoisz ode mnie metr za żerdką z wywierconym otworem (to utwór na głos i metaforę) pół minuty nie więcej a już wołasz: tu jestem...

ти ховаєшся від мене – я до трьох лічу і мушу вдавати що тебе не бачу хоча ти стоїш від мене за метр за жердинкою в якій просвердлено отвір (це для голосу і метафори витвір) пів хвилини не більше минуть...

Svaté je tělo, tělo je nezbytné. To říká ten, kdo neumí zasnout bez něčí nohy propletené s vlastní, bez dotyku pat, jenž úzavírá systém. Ten hermetický obvod, to opatrné zavírání skříněk, víček, neustálý chaos uvnitř. Tma v bílých stěnách, šedá,...

kai mano dubuo, apsunkęs nuo skysčių, kraujo ir audinio, plyšo per pusę, kai savo kaukolės rėžtuku įveikei kūno tamsą, viskas persivertė: pasaulis liovėsi būti netikras, tarp paskirų daiktų, dalykų, objektų, gyvybės formų, rūšių, lapų ir rupūžių, dainų, staklių, kokakolos skardinių...

iš pradžių gyvenai už dvigubos sienos grįžai į namus, kur viena siena mažiau kitoks buvo aidas kitoks pulsas tad ar galima sakyti sugrįžai gal tik tada – kai ne savom kojom – pirmąkart perlipai tą slenkstį tas slenkstis nudilo tas...

najpierw mieszkałaś za podwójną ścianą wróciłaś do domu o ścianę mniej inne było echo inne było tętno czy można więc nazwać to powrotem może dopiero wtedy – wciąż na nie swoich nogach – pierwszy raz przekroczyłaś ten próg ten próg...