Mano pirmo vaiko eilėraštis

k

kai mano dubuo,
apsunkęs nuo skysčių, kraujo ir audinio,
plyšo per pusę,
kai savo kaukolės rėžtuku įveikei kūno tamsą,
viskas persivertė:

pasaulis liovėsi būti netikras,
tarp paskirų daiktų, dalykų, objektų,
gyvybės formų, rūšių, lapų ir rupūžių,
dainų, staklių, kokakolos skardinių ir kaminų
ėmė megztis ryšiai,
skleistis purkos, piestelės ir fiestos,
visa ėmė kvėpuoti, judėti ir džiaugtis,

ir tas mano dubuo,
mano perrėžta tarpvietė,
mano pritvinkusios krūtys
tapo moterimi –

ta, kuri buvo pirma.
ir ta, kuri bus
paskutinė.

2008

 

Dane bibliograficzne oryginału:

Vitalija Pilipauskaitė-Butkienė, kvėpuoju.eilėraščiai. 2018. Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla: 129.

Choose language version:

Wiersz mojego pierwszego dziecka

k

kiedy miednica
ciężka od wód, krwi i tkanek
pękła mi na pół,
kiedy krzemieniem czaszki rozproszyłaś mrok ciała,
wszystko się odmieniło:

świat przestał być fikcją,
scaliło się rozproszone,
rzeczy, przedmioty, obiekty,
formy życia i gatunki, kształty liści i ropuchy,
pieśni, krosna, kominy i cola
zawarły przymierze,
rozchylily się pistylla i nektaria, rozhulały fiesty,
wszystko odetchnęło, poruszyło się i zaśmiało,

a moja miednica,
moje rozcięte krocze,
moje obrzmiałe piersi –
stały się kobietą –

która była na początku.
która będzie
na końcu.

2008

See other works by the author->
See other works in this language->