J\u0119k, to Bucza i Mariupol. To konaj\u0105ca matka obojga imion. Co\u015b, czego nie znaj\u0105 s\u0142owniki zmieszane z ziemi\u0105, szcz\u0105tkami cia\u0142 i zdradzonymi spojrzeniami dzieci. Czego nie znaj\u0105 gwarancje i umowy. I, w gasn\u0105cych oczach i b\u0142yskach mdlej\u0105cych flesz\u00f3w, u\u015bciski prezydenckich d\u0142oni.<\/p>\n
Nie pozna j\u0119ku nic, co j\u0119kiem nie jest. Jak \u015bmier\u0107 nie pozna \u017cycia.<\/p>\n
Jak to mo\u017cliwe? – s\u0142ysz\u0119. W s\u0142ownikach, gdzie go\u015bci j\u0119k, wszystko si\u0119 zmie\u015bci i wszystko jest mo\u017cliwe. I to, co nieprawdopodobne i to, co nieludzkie. Je\u015bli kiedy\u015b w Mariupolu i Buczy zawisn\u0105 firanki, j\u0119k pomknie zmarszczkami piwnic, otoczy mchem pier\u015bcienie coko\u0142\u00f3w, grzybem prze\u017cre sny nowej Europy. Na twarzy matki obojga imion b\u0119dzie jak bruzdy zasianego czasu. A je\u015bli matka, na miejscu twarzy, ma dziur\u0119? G\u0142os, kt\u00f3ry s\u0142yszy Poetka jest j\u0119kiem wyrwy zmieszanej z ziemi\u0105, szcz\u0105tkami g\u0142\u00f3w, porzuconych na ulicach ko\u0144czyn. I tamtych spojrze\u0144.<\/p>\n
Jak g\u0142\u0119boko? Jak g\u0142\u0119boko, w planecie \u017cycia, j\u0119k musi zapu\u015bci\u0107 korzenie? Trzeba mu przebi\u0107 si\u0119 na wylot? Otoczy\u0107 g\u0142ow\u0119 Ziemi rysunkiem cierni? Na jaki owoc? Na jaki kwiat czekamy? Warszawa. Leningrad. Aleppo… Gdyby zros\u0142y si\u0119 razem korzenie j\u0119ku miast, z dziurami zamiast twarzy, zmiot\u0142yby histori\u0119 i pami\u0119\u0107.<\/p>\n
Jak d\u0142ugo? Po co i dla kogo? Dla czyich dzieci? Ksi\u0105\u017cki palone przez nazist\u00f3w krzycza\u0142y, \u017ce \u015bwiat mo\u017ce by\u0107 lepszy. Krzycza\u0142y k\u0142amstwami. Jakie s\u0142owa b\u0119d\u0105 jutro gwarancj\u0105? Czy odnajd\u0105 desygnaty? A je\u015bli te ju\u017c dzi\u015b stoj\u0105 na cmentarzach s\u0142\u00f3w, pe\u0142nych ziemi zmieszanej z wejrzeniami oszukanych? Co\u015b, czego \u015bwiat nie pojmie – widz\u0119! – pomknie bruzdami piwnic, otoczy mchem pier\u015bcienie coko\u0142\u00f3w, grzybem prze\u017cre \u015bciany sn\u00f3w i rozsadzi telewizje karmi\u0105ce nas spokojem wsp\u00f3\u0142czucia. Na koniec: obetnie nogi sp\u0119tane wzburzeniem.<\/p>\n
Matko dwojga imion: Buczo i Mariupolu… Nie przebaczaj jak Aleppo, Leningrad i Warszawa.<\/p>\n
S\u0142owa! Przebaczcie dzieciom, \u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142y wam uwierzy\u0107, \u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142y was nie poj\u0105\u0107.<\/p>\n
Upiorne oblicze walca Szostakowicza, gdziekolwiek si\u0119 rusz\u0119…<\/p>\n
Jak Poetki g\u0142osy…<\/p>\n
Jak j\u0119k Buczy i Mariupola…<\/p>\n
Jak to\u017csamo\u015b\u0107 matki obojga imion…<\/p>\n
S\u0142yszycie go wzrokiem?<\/p>\n
Ja s\u0142ysz\u0119.<\/p>\n
Pozna\u0144, 11 kwietnia 2022 r.<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" J\u0119k, to Bucza i Mariupol. To konaj\u0105ca matka obojga imion. Co\u015b, czego nie znaj\u0105 s\u0142owniki zmieszane z ziemi\u0105, szcz\u0105tkami cia\u0142 i zdradzonymi spojrzeniami dzieci. Czego nie znaj\u0105 gwarancje i umowy. I, w gasn\u0105cych oczach i b\u0142yskach mdlej\u0105cych flesz\u00f3w, u\u015bciski prezydenckich d\u0142oni. Nie pozna j\u0119ku nic, co j\u0119kiem nie jest. Jak \u015bmier\u0107 nie pozna \u017cycia. Jak […]<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":3177,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[150],"tags":[54,5],"yoast_head":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\t\n\t\n\n\n\t\n