{"id":2038,"date":"2020-10-13T16:12:00","date_gmt":"2020-10-13T14:12:00","guid":{"rendered":"https:\/\/rozstaje.art\/?p=2038"},"modified":"2020-11-09T15:44:16","modified_gmt":"2020-11-09T14:44:16","slug":"z-milosci-do-ciemnego-lasu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/rozstaje.art\/be\/z-milosci-do-ciemnego-lasu\/","title":{"rendered":"Z mi\u0142o\u015bci do ciemnego lasu"},"content":{"rendered":"

PIE\u015a\u0143 LUDZKICH DZIECI\u0104T <\/strong>O STAREJ OKCE ID\u0104CEJ DO DOMU<\/strong><\/h3>\n

\u00a0<\/strong>Ludzkie dzieci\u0119ta, g\u0142upie cz\u0142owiecze dziatki chowaj\u0105\u00a0si\u0119\u00a0za ga\u0142\u0105zkami w zimowym lesie, \u015bledz\u0105 star\u0105 Okk\u0119. Stara Okka idzie \u015bcie\u017ck\u0105 do swojego domu; za \u015bcie\u017ck\u0105 \u2013 jezioro, pada \u015bnieg. Dzieci \u015bledz\u0105 Okk\u0119 i w milczeniu \u015bpiewaj\u0105:<\/p>\n

Kochamy ci\u0119, ciemny lesie,
\n<\/em>kochamy ci\u0119, le\u015bny trollu,
\n<\/em>kochamy ci\u0119, ciemny lesie,
\n<\/em>kochamy ci\u0119, le\u015bny cz\u0142ecze.<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

CH\u0141OPACZKOWIE UBRANI W BAWE\u0141N\u0118 <\/strong>STR\u0104CAJ\u0104 JAB\u0141KA NA BRZEGU RZEKI<\/strong><\/h3>\n

Ch\u0142opaczkowie ubrani w bawe\u0142n\u0119 str\u0105caj\u0105 jab\u0142ka na brzegu rzeki. W rzece mieszka zdech\u0142y szczupak z otwart\u0105 paszcz\u0105. Ostrymi z\u0119bami przegryza \u0142\u00f3dki rybak\u00f3w i \u015bpiewa o ogromnym s\u0142o\u0144cu, wschodz\u0105cym nad gwiazdami, pian\u0105 i g\u0119stym sitowiem.<\/p>\n

 <\/p>\n

TRZY DOMY<\/strong>\u00a0<\/strong><\/h3>\n

W domu otulonym pierzyn\u0105 \u015bniegu i mchu stara matka ze \u0142zami w oczach prosi o co\u015b syna. W drugim domu mieszka naga kobieta z gitar\u0105; du\u017co w nim papier\u00f3w czernionych wierszami, obraz\u00f3w, kwiat\u00f3w i dywan\u00f3w. Trzeci dom stoi pod samym ksi\u0119\u017cycem: tam m\u0119\u017cczy\u017ani o niedobrych twarzach pij\u0105 wino i w\u00f3dk\u0119, a kto\u015b inny, kto\u015b bez imienia i twarzy, wznosi si\u0119 nad nimi i leci tam, gdzie paruje ksi\u0119\u017cyc.<\/p>\n

 <\/p>\n

MA\u0141Y CH\u0141OPCZYK PATRZY NA WRON\u0118 <\/strong>KT\u00d3RA DZIOBIE ZIARNO NA POLU <\/strong><\/h3>\n

P\u0142owow\u0142osy ch\u0142opczyk w p\u0142\u00f3ciennych spodniach patrzy na wron\u0119, kt\u00f3ra dziobie ziarno na polu. Powietrze jest rze\u015bkie; od wsi czu\u0107 dym.<\/p>\n

\u2013 Wrono, znasz rzek\u0119? \u2013 pyta ch\u0142opiec.
\n\u2013 A ty, znasz rzek\u0119 zimow\u0105 porr\u0105? \u2013 pytaniem odpowiada wrona.
\n\u2013 Co jesz? \u2013 pyta ch\u0142opiec. \u2013 Ja lubi\u0119\u00a0kasz\u0119.
\n\u2013 Wiesz, co dobrre \u2013 m\u00f3wi wrona \u2013 a ja, prosz\u0119\u00a0ja ciebie, nie pogarrdzi\u0142abym jajkiem kurry.<\/p>\n

 <\/p>\n

NAGIE STARE DRZEWA<\/strong><\/h3>\n

Nagie stare drzewa odznaczaj\u0105 si\u0119 chropowatym s\u0119katym pi\u0119knem. Bywa, \u017ce takie drzewo ro\u015bnie przy samej szosie, obserwuje j\u0105. Ci, Co Wiedz\u0105, mog\u0105 otworzy\u0107 takie drzewo, jak kurtk\u0119 zapinan\u0105 na suwak, i wej\u015b\u0107\u00a0do \u015brodka. A tam jest kino, w kt\u00f3rym wy\u015bwietlaj\u0105 d\u0142ugie, powolne filmy, przypominaj\u0105ce wiosn\u0119 i sny.<\/p>\n

 <\/p>\n

ZA SZOS\u0104<\/strong><\/h3>\n

Po deszczu szosa jest mokra i przypomina jezioro; na tafl\u0119 wyje\u017cd\u017caj\u0105 zab\u0142\u0105kane p\u0142atki kwiat\u00f3w i d\u017cd\u017cownice. Za szos\u0105 ci\u0105gn\u0105 si\u0119 pola czerwonej lawy, po kt\u00f3rych brodz\u0105 cienie osypuj\u0105cych si\u0119 ob\u0142ok\u00f3w. Dalej nie ma nic, tylko muzyka spod ziemi \u2013 s\u0142uchaj\u0105 jej potwory.<\/p>\n

 <\/p>\n

PIE\u015a\u0143\u00a0TRZECH \u017bEBRAK\u00d3W, KT\u00d3RZY <\/strong>PRZYSIEDLI ODPOCZ\u0104\u0106 NA SKRAJU LASU<\/strong><\/h3>\n

Nigdy nie wolno by\u0107 pewnym, czy \u015blicznotka, w kt\u00f3rej si\u0119 zakochujesz, nie jest przypadkiem potworem, zw\u0142aszcza je\u015bli pokazuje wrony na starym zw\u0119glonym drzewie albo trzech \u017cebrak\u00f3w, kt\u00f3rzy przycupn\u0119li na skraju lasu, \u017ceby odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n

Ziemia i las to cia\u0142o potwora,
\n<\/em>gwiazdy na niebie to jego oczy,
\n<\/em>kochamy was, le\u015bne cudaki,
\n<\/em>kochamy was, le\u015bne cuda!<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

DOM, NA DACHU KT\u00d3REGO MIESZKA\u0141O S\u0141O\u0143CE<\/strong><\/h3>\n

Na kamienistym brzegu morza mi\u0119kkopi\u00f3r zni\u00f3s\u0142 jaja. Na ska\u0142ach r\u00f3s\u0142 las, przy brzegu le\u017ca\u0142y ogromne g\u0142azy, a na horyzoncie majaczy\u0142y statki. Nieopodal sta\u0142 drewniany dom, na dachu kt\u00f3rego mieszka\u0142o s\u0142o\u0144ce. W tym domu mieszka\u0142 dziad z siekier\u0105; wieczorami przychodzi\u0142 do niego nied\u017awied\u017a i razem pili herbat\u0119 z czarnej porzeczki.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

WRONY PLOTKUJ\u0104 WCZESNYM RANKIEM<\/strong><\/h3>\n

Trzy sosny, trzy czubki, a na ka\u017cdym wrona. Siedz\u0105 i dziel\u0105 si\u0119 nowinami.<\/p>\n

\u2013 Nad morzem wsta\u0142o s\u0142o\u0144ce, gwiazd ju\u017c nie wida\u0107 i miesi\u0105c poblad\u0142, s\u0119dziwym g\u0142azom, sterrcz\u0105cym z wody zrrobi\u0142o si\u0119 trroch\u0119 cieplej, bo wielce \u017ca\u0142o\u015bnie nasi starruszkowie st\u0119kali ca\u0142\u0105 noc \u2013 powiedzia\u0142a pierwsza.
\n\u2013 W jeziorze p\u0142ywa \u0142ab\u0119d\u017a Franz Kafka, wyci\u0105ga szyj\u0119 w strron\u0119 wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca, a w garrdle jego jakoby trr\u0105by grra\u0142y \u2013 rzek\u0142a druga.
\n\u2013 Du\u017cy g\u0142az, kszta\u0142tem podobny do kaczego jaja, le\u017cy w trrawie i wszystko mu jedno \u2013 poskar\u017cy\u0142a si\u0119 trzecia.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

OGROMNY BIA\u0141Y KWIECIE, NA BIED\u0118 CZY NA SZCZ\u0118\u015aCIE <\/strong>ROZKWIT\u0141E\u015a NA MORZU W SAMYM SERCU BURZY?<\/strong><\/h3>\n

Rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 burza, b\u0142ysn\u0119\u0142o, zaskrzypia\u0142y \u0142\u00f3dki, znikn\u0119\u0142y ptaki, i wtedy na morzu rozkwit\u0142 ogromny bia\u0142y kwiat.<\/p>\n

\u2013 Co\u015b ty za jeden?
\n\u2013 Jam jest dzieci\u0119 dw\u00f3ch pustych \u0142\u00f3dek i dw\u00f3ch dzikich ptak\u00f3w. Dzieci\u0119 starego drzewiska na brzegu. Jam syn b\u0142yskawicy. Wnuk fali. Krewniak nura. Matka wilk\u00f3w.
\n\u2013 Po co jeste\u015b?
\n\u2013 \u017beby wszystko zniszczy\u0107.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

CZASAMI S\u0141O\u0143CE ZJADA KAWA\u0141EK \u015aCIANY<\/strong><\/h3>\n

Czasami s\u0142o\u0144ce zjada kawa\u0142ek \u015bciany albo dachu. Czasami po polu idzie czerwonodzioba kobieta z siwymi w\u0142osami do pi\u0119t. Wtedy ryje \u015bwi\u0144 w zagrodach wygl\u0105daj\u0105 wyj\u0105tkowo bezczelnie.<\/p>\n

 <\/p>\n

BABCIA SZUKA MA\u0141EGO MIKKO <\/strong>W LESIE PE\u0141NYM POTWOR\u00d3W<\/strong><\/h3>\n

Wieczorami ch\u0142opcy rozpalaj\u0105 w lesie ognisko i patrz\u0105, jak potwory ta\u0144cz\u0105 na brzegu le\u015bnego jeziora. Babcia szuka ma\u0142ego Mikko, chodzi po lesie, krzyczy \u201ehop hop!\u201d, ale wnuczek ju\u017c dawno zmieni\u0142 si\u0119 w \u015bwierkow\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119.<\/p>\n

 <\/p>\n

PIE\u015a\u0143 \u017bONY WILKO\u0141AKA,<\/u> <\/strong>KT\u00d3RA W BEZSENN\u0104 NOC CZEKA NA M\u0118\u017bA<\/strong>\u00a0<\/strong><\/h3>\n

Przez nagie drzewa prze\u015bwituje okr\u0105g\u0142y \u017c\u00f3\u0142ty ksi\u0119\u017cyc; przypomina pozbawione \u017arenicy oko wilko\u0142aka. Jego \u017cona wierci si\u0119\u00a0na \u0142\u00f3\u017cku, czeka na powr\u00f3t m\u0119\u017ca i mamrocze:<\/p>\n

M\u00f3j m\u0105\u017c to le\u015bny wilk,
\n<\/em>biegnie ku mnie
\n<\/em>po korzeniach starych \u015bwierk\u00f3w,
\n<\/em>po puszystym \u015bniegu.<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n

POLANO P\u0141ACZE<\/strong><\/h3>\n

Wrona i polano siedz\u0105 na brzegu morza.<\/p>\n

K\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 i nieustannie rozpadaj\u0105 nad nimi ruiny ob\u0142ok\u00f3w, a ksi\u0119\u017cyc pokryty delikatnym meszkiem wschodzi, jak r\u00f3\u017cowa brzoskwinia.<\/p>\n

\u2013 Jeste\u015b drrewnianym brzydalem! \u2013 ni z tego, ni z owego dogaduje mu wrona.<\/p>\n

Skrzywdzone polano p\u0142acze, a spod kory jego powiek wolnymi kroplami wyp\u0142ywa \u017cywica.<\/p>\n

 <\/p>\n

KOBIETY NA BAGIENNEJ \u0141\u0104CE JEDZ\u0104 SZALEJ<\/strong><\/h3>\n

Bywaj\u0105 takie noce, kiedy za m\u0142odymi kobietami chodz\u0105 staruchy w czerni i szepcz\u0105 im na ucho, \u017ceby poder\u017cn\u0119\u0142y gard\u0142a swoim m\u0119\u017com, zadusi\u0142y swoje dzieci i posz\u0142y tam, gdzie nad le\u015bnym kwieciem pohukuje puchacz, gdzie przechadza si\u0119 czarny zwierz o ogromnych bia\u0142ych rogach, zamieszka\u0142ych przez \u0107my i \u015bwietliki. Tam, na bagiennej \u0142\u0105ce, kobiety maj\u0105 si\u0119 naje\u015b\u0107\u00a0szaleju.<\/p>\n

 <\/p>\n

M\u0104DRA EDLA ODKRY\u0141A RANKIEM, <\/strong>\u017bE NA G\u0141OWIE WYROS\u0141Y JEJ KSI\u0104\u017bKI <\/strong><\/h3>\n

Przez przejrzyste, jakby wyrze\u017abione z zielonego szronu li\u015bcie, przez ich migotliwe \u017cy\u0142ki prze\u015bwieca s\u0142o\u0144ce. Nadchodzi ranek, a m\u0105drej Edli, kt\u00f3ra czyta\u0142a przez ca\u0142\u0105 noc, wyros\u0142y na g\u0142owie ksi\u0105\u017cki zamiast w\u0142os\u00f3w. No sami powiedzcie, jak ona ma teraz wyj\u015b\u0107 z domu? Jak si\u0119 poka\u017ce narzeczonemu? Teraz ka\u017cdy zobaczy, co Edla ma na g\u0142owie: w ksi\u0105\u017ckach s\u0105 jej wszystkie my\u015bli. Biedna dziewczyna! Na szcz\u0119\u015bcie narzeczony Edli nie umie czyta\u0107, wi\u0119c si\u0119 nie dowie, \u017ce Edla dniami i nocami skar\u017cy si\u0119 na jego g\u0142upot\u0119 i zastanawia si\u0119, czy nie urodzi mu g\u0142upich dzieci.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

DZIADEK DECHOR STR\u0104CA HUBY Z POWALONYCH DRZEW<\/strong><\/h3>\n

Dziadek Dechor brnie w g\u0105szcz, str\u0105caj\u0105c huby z powalonych pni. Jednym z nich jest jego wnuczka. Kiedy\u015b posz\u0142a do lasu \u015bpiewa\u0107 runy i sta\u0142a si\u0119 drzewem. A przecie\u017c mog\u0142a wodospadem. Albo steczk\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

PIOSENKA AJNIKI O BIA\u0141YM LESIE<\/strong><\/h3>\n

Babula m\u00f3wi\u0142a, \u017ceby tam nie chodzi\u0107.
\n<\/em>Bo nawet latem li\u015bcie na drzewach s\u0105 bia\u0142e, i trawa bia\u0142a jest jak ob\u0142oki.
\n<\/em>Po tamtej stronie, po tamtej stronie jest bia\u0142y las.
\n<\/em>W bia\u0142ym lesie bia\u0142e s\u0105 zwierz\u0119ta i ptaki,
\n<\/em>ogie\u0144 zbieg\u0142\u0105 ma twarz,
\n<\/em>Jakby si\u0119 gdzie\u015b spieszy\u0142 i w\u0142a\u015bnie sk\u0105d\u015b uciek\u0142.
\n<\/em>Promienie nurkuj\u0105 niczym dzikie kaczki.
\n<\/em>Mieszka\u0144cy bia\u0142ego lasu
\n<\/em>daj\u0105 niebu w darze swoj\u0105\u00a0promienisto\u015b\u0107,
\n<\/em>kt\u00f3r\u0105 ofiarowa\u0142y im mewy siod\u0142ate.
\n<\/em>W\u0142o\u017c\u0119 bia\u0142\u0105 sukni\u0119 i p\u00f3jd\u0119 do lasu.
\n<\/em>Spr\u00f3buj mnie zatrzyma\u0107! <\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n

RANNY KAMIE\u0143<\/strong><\/h3>\n

Kamie\u0144 krzyczy i broczy krwi\u0105. Le\u017cy pod d\u0119bem, w zaro\u015blach paproci. Na r\u0119koje\u015bci wetkni\u0119tego we\u0144 miecza migocz\u0105 refleksy zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Miecz przeszed\u0142 go na wylot, jakby kamie\u0144 by\u0142 bochnem chleba. Kamienne wargi po\u0142kn\u0119\u0142y miecz, a ten wbi\u0142 si\u0119 w cichn\u0105ce bicie jego twardego martwego serca. Noc przyk\u0142ada do kamienia swoje czu\u0142e ko\u0144skie ucho i s\u0142ucha: kamie\u0144 jest martwy, jego omsza\u0142e ko\u015bci nie mrucz\u0105, ale w szpiku gra muzyka. W \u0142usce prastarego jaszczura, pokrytego lodow\u0105 sk\u00f3rk\u0105 le\u017cy kamie\u0144, os\u0142aniaj\u0105c brzuch. Miecz chcia\u0142by wyzwoli\u0107 si\u0119 z obj\u0119\u0107 kamienia, ale utkn\u0105\u0142 i ani wte, ani wewte. \u201eTrzeba si\u0119 by\u0142o nie pcha\u0107, gdzie popadnie\u201d, my\u015bli miecz.<\/p>\n

 <\/p>\n

CZASZKA JELENIA<\/strong>\u00a0<\/strong><\/h3>\n

Starym durniom czasem wyrastaj\u0105 rogi, m\u0119drcom zreszt\u0105 te\u017c. M\u0142ody szaman kocha martwego jelenia. Go\u0142y do pasa chodzi po lesie z czaszk\u0105 w r\u0119ku. Na polanie wyjmuje z niej ko\u015bciane kwiaty.<\/p>\n

 <\/p>\n

KRUK, SOWA I WILK<\/strong><\/h3>\n

Rozszarpany kruk le\u017cy na \u015bniegu. Mrugu-mrugu, \u0142ypu-\u0142ypu \u2013 okr\u0105g\u0142ym pomara\u0144czowym okiem \u0142ypie na niego sowa, kt\u00f3ra przysiad\u0142a na ga\u0142\u0119zi. Wilk skrywa si\u0119 za drzewami \u2013 jest tylko wilkiem, niczym wi\u0119cej, ale te\u017c niczym mniej.<\/p>\n

 <\/p>\n

D\u0141ONIE WIED\u0179MY<\/strong><\/h3>\n

W suchych ga\u0142\u0119ziach mo\u017cna dostrzec kobiec\u0105 r\u0119k\u0119, brudn\u0105 od ziemi. Kiedy\u015b jej w\u0142a\u015bcicielka smarowa\u0142a swoje r\u0119ce glin\u0105 i krwi\u0105 menstruacyjn\u0105, gotowa\u0142a w kotle w\u0119\u017ce, na g\u0142owie nosi\u0142a wianki z jesiennych li\u015bci i jag\u00f3d. Pali\u0142a \u015bwiece, mamrota\u0142a zakl\u0119cia z grubej ksi\u0119gi i rozmawia\u0142a z czaszk\u0105 jelenia. Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107, mia\u0142a pi\u0119kne d\u0142onie, ale jej serce zjad\u0142 bia\u0142y wilk.<\/p>\n

 <\/p>\n

POD KONIEC LATA<\/strong><\/h3>\n

Zarys motyla na tle zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n

Ko\u0144czy si\u0119 lato, zarys wilka na tle ogromnego dysku s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3ry dotyka ju\u017c powierzchni ziemi.<\/p>\n

\u2013 \u017begnaj, s\u0142o\u0144ce \u2013 m\u00f3wi \u015bwierk na wzg\u00f3rzu.
\n\u2013 \u017begnaj, lato \u2013 m\u00f3wi \u015bwiat.<\/p>\n

 <\/p>\n

CIEP\u0141EGO JESIENNEGO DNIA MOTYL SPIJA NEKTAR<\/strong>\u00a0<\/strong><\/h3>\n

Wok\u00f3\u0142 s\u0142abego ogienka, kt\u00f3ry rozpali\u0142a Edla, lata motyl. Trwa ciep\u0142y dzie\u0144, motyl spija nektar jesiennych kwiat\u00f3w. S\u0142odki jest ten nektar, motyla czeka zimowy sen, a mo\u017ce nawet \u015bmier\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u015aWIAT\u0141O W LISTOPADOWYM LESIE<\/strong><\/h3>\n

Kto\u015b, kto zas\u0142ania sobie twarz \u017c\u00f3\u0142tymi jesiennymi li\u015b\u0107mi, lubi patrze\u0107 na \u015bwiat nagiego lasu w listopadzie.<\/p>\n

 <\/p>\n

NOCNE KROKI<\/strong><\/h3>\n

Ow\u0142osiona tarcza leci po rozgwie\u017cd\u017conym niebie. Dymi si\u0119 stary wulkan. \u0141ania z ciel\u0119tami zastyg\u0142a w \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca i nas\u0142uchuje: kto\u015b si\u0119 skrada, s\u0142ycha\u0107\u00a0kroki \u2013 ni to martwe, ni to\u00a0\u017cywe.<\/p>\n

 <\/p>\n

PAJ\u0118CZYNKA O \u015aWICIE<\/strong><\/h3>\n

Na b\u0142\u0119kitnych ksi\u0119\u017cycowych polach rumianki pochyli\u0142y swoje bia\u0142e g\u0142\u00f3wki. W oddali, za polem, liliowy dym i ciemne niskie blanki lasu. Paciorki kropli le\u017c\u0105 na p\u0119katych \u017ad\u017ab\u0142ach trawy. To wiosenna noc, \u0142\u0105ki ci\u0105gn\u0105 si\u0119\u00a0po horyzont. Dym o \u015bwicie, rosa, nar\u0119cza kwiat\u00f3w. Jeszcze nikt si\u0119 nie z\u0142apa\u0142 w oroszone paj\u0119czyny, paj\u0105k jakby znik\u0142, a przecie\u017c siedzi na nitce, nie planuj\u0105c nic z\u0142ego, chyba \u017ce dla pi\u0119kna.<\/p>\n

 <\/p>\n

OWADY CHOWAJ\u0104 SI\u0118 PRZED DESZCZEM POD KAPELUSZAMI GRZYB\u00d3W<\/strong><\/h3>\n

Muchomorom wbudowano o\u015bwietlenie. Teraz ich kapelusze i sp\u00f3dniczki \u015bwiec\u0105 w ciemno\u015bci. Wszystkie grzyby maj\u0105 w sobie \u017car\u00f3wki, kiedy pada, pod kapeluszami chowaj\u0105 nocne owady. Zwarte w obj\u0119ciach dwa \u015bwietliki skry\u0142y si\u0119 za nog\u0105 ko\u017alarza giganta. Patrz\u0105 na deszcz, ca\u0142uj\u0105 si\u0119 i marz\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9 Copyright for the Polish translation by Agnieszka Sowi\u0144ska<\/h6>\n
Redakcja: Mi\u0142osz Walig\u00f3rski, Paulina Ciucka<\/h6>\n
T\u0142umaczenie powsta\u0142o w ramach warsztat\u00f3w Rozstaje 2020. Warsztaty dofinansowane ze \u015brodk\u00f3w Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.<\/h6>\n
Fragment ksi\u0105\u017cki Koniec \u015bwiata, moja mi\u0142o\u015b\u0107<\/em>, <\/strong>Wydawnictwo Nowoje Literiaturnoje Obozrienije<\/strong><\/h6>\n
<\/h6>\n

\"\"\"\"<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PIE\u015a\u0143 LUDZKICH DZIECI\u0104T O STAREJ OKCE ID\u0104CEJ DO DOMU \u00a0Ludzkie dzieci\u0119ta, g\u0142upie cz\u0142owiecze dziatki chowaj\u0105\u00a0si\u0119\u00a0za ga\u0142\u0105zkami w zimowym lesie, \u015bledz\u0105 star\u0105 Okk\u0119. Stara Okka idzie \u015bcie\u017ck\u0105 do swojego domu; za \u015bcie\u017ck\u0105 \u2013 jezioro, pada \u015bnieg. Dzieci \u015bledz\u0105 Okk\u0119 i w milczeniu \u015bpiewaj\u0105: Kochamy ci\u0119, ciemny lesie, kochamy ci\u0119, le\u015bny trollu, kochamy ci\u0119, ciemny lesie, kochamy […]<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":2192,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[150],"tags":[224,306,283,56,295,304,169,297,288,55,260,334],"yoast_head":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\t\n\t\n\n\n\t\n