Alina rzeczywi\u015bcie okaza\u0142a si\u0119 chodz\u0105cym (le\u017c\u0105cym, siedz\u0105cym) katalogiem tatua\u017cy wszelkiej ma\u015bci. Na prawym ramieniu, chudziutkim i ko\u015bcistym, szczerzy\u0142a si\u0119 kocia morda z brakuj\u0105cym okiem. Na drugim ramieniu, zamkni\u0119te w schematycznym pude\u0142ku, splot\u0142y si\u0119 w yin-yangowski k\u0142\u0119bek czarny kot i koci szkielet. Pojemnik wie\u0144czy\u0142 napis: \u201eSchr\u00f6dingers cat<\/em>\u201d. Zgi\u0119cie \u0142okcia obwi\u0105zywa\u0142 pasek zszarza\u0142ego banda\u017ca, przemoczonego brunatn\u0105 krwi\u0105.<\/p>\n Pozosta\u0142e tatua\u017ce by\u0142y chaotycznie rozrzucone po ca\u0142ym ciele: kod kreskowy, malutka liliowa swastyka, rz\u0105dek id\u0105cych w po\u015bpiechu mr\u00f3wek, sypi\u0105ce si\u0119 nasiona s\u0142onecznika. Szczeg\u00f3lnie poruszy\u0142 mnie bia\u0142y kr\u00f3lik \u2013 znak rozpoznawczy na \u0142opatce imprezowiczki z \u201eMatrixa\u201d. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce to pierwszy tatua\u017c jaki zrobi\u0142a sobie Alina, a dopiero p\u00f3\u017aniej za\u015bmieci\u0142a sk\u00f3r\u0119 mrocznym i chaotycznym be\u0142kotem, pe\u0142nym smutku i wisielczego humoru\u2026<\/p>\n <\/p>\n Pami\u0119tam jak Alina pochyli\u0142a si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119, a z\u0142ota nitka z krzy\u017cykiem, przypominaj\u0105cym koniczyn\u0119, zwiesi\u0142a si\u0119 z jej chudziutkiej szyi i jak w Puszkinowskim wierszu, gdzie \u201ez\u0142oty \u0142a\u0144cuch spocz\u0105\u0142 na d\u0119bie tym\u201d, spocz\u0119\u0142a prosto na moim \u017cylastym d\u0105bku. A ja le\u017ca\u0142em na plecach, jakbym dryfowa\u0142, i przys\u0142uchiwa\u0142em si\u0119 ca\u0142ym cia\u0142em pieszczocie, kt\u00f3r\u0105 obdarowywa\u0142y mnie mi\u0119kkie usta Aliny.<\/p>\n S\u0142ucha\u0142em, jak krople, jedna za drug\u0105, stukaj\u0105 o blaszany parapet. Dotyka\u0142em zasch\u0142ych jeszcze zesz\u0142ej nocy plam ze spermy na prze\u015bcieradle. R\u00f3g poszewki, kt\u00f3rym Alina wyciera\u0142a mokre ode mnie brzuch i biodra, by\u0142 szorstki niczym \u015bwi\u0144skie ucho\u2026<\/p>\n \u2013 Mo\u017ce wy\u0142\u0105czysz w ko\u0144cu \u015bwiat\u0142o \u2013 poprosi\u0142a \u2013 razi\u2026<\/p>\n Przykry\u0142a nawet twarz d\u0142oni\u0105, chocia\u017c \u017cyrandol w pokoju by\u0142 przygaszony. Z trzech ma\u0142ych czterdziestowatowych \u017car\u00f3wek dwie by\u0142y przepalone. Dzia\u0142a\u0142a tylko jedna, daj\u0105ca nawet nie tyle \u015bwiat\u0142o, co s\u0142ab\u0105, pomara\u0144czow\u0105 po\u015bwiat\u0119, mgie\u0142k\u0119 ceglastego koloru. Dawno ju\u017c mia\u0142em kupi\u0107 nowe \u017car\u00f3wki, ale ci\u0105gle o tym zapomina\u0142em.<\/p>\n \u2013 Chc\u0119 ci\u0119 widzie\u0107 \u2013 odpowiedzia\u0142em z zachwytem \u2013 ka\u017cd\u0105 sekund\u0119 widzie\u0107, obejrze\u0107 dok\u0142adnie!<\/p>\n Alina popatrzy\u0142a na mnie z lito\u015bciwym zdziwieniem:<\/p>\n \u2013 Z czego si\u0119 tak cieszysz g\u0142uptasie?<\/p>\n \u2013 Z ciebie si\u0119 ciesz\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142em b\u0142ogo. \u2013 Kocham ci\u0119.<\/p>\n \u2013 G\u0142upio jest mnie kocha\u0107 \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119 szeptem.<\/p>\n \u2013 Dlaczego?<\/p>\n \u2013 Dlatego, \u017ce jestem \u015bcierwem.<\/p>\n Zapragn\u0105\u0142em wygl\u0105da\u0107 w jej oczach dojrzale i m\u0105drze, wi\u0119c powiedzia\u0142em:<\/p>\n \u2013 By\u0142 kiedy\u015b taki film radziecki, \u201eSamolot w p\u0142omieniach\u201d, o pilotach samolot\u00f3w pasa\u017cerskich.<\/p>\n \u2013 Tak, pami\u0119tam. I co?<\/p>\n \u2013 \u017bona jednego z nich zachowywa\u0142a si\u0119 jak \u015bcierwo, ale przy nowym m\u0119\u017cu ca\u0142kiem spokornia\u0142a<\/p>\n \u2013 Ach, no tak \u2013 Alina u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 pob\u0142a\u017cliwie, a jej \u015bliczna brew wygi\u0119\u0142a si\u0119 w ostry \u0142uk: \u2013 Obawiam si\u0119, \u017ce nie wiesz co oznacza \u015bcierwo.<\/p>\n \u2013 Nie no, jak to nie wiem\u2026 \u2013 zamy\u015bli\u0142em si\u0119 na chwil\u0119 szukaj\u0105c odpowiednich s\u0142\u00f3w. \u2013 Kapry\u015bna, wredna, nieodpowiedzialna\u2026<\/p>\n Alina na ka\u017cde z nich kr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, a potem powiedzia\u0142a:<\/p>\n \u2013 Pierwsze znaczenie semantyczne s\u0142owa \u201e\u015bcierwo\u201d, to trup zwierz\u0119cia, byd\u0142a. Jak pisze Dal w swoim klasycznym s\u0142owniku: \u201eDzi\u015b krowa, nazajutrz \u015bcierwo\u201d. My\u015blisz, \u017ce jestem niezr\u00f3wnowa\u017cona, niedobra, pod\u0142a? Wcale nie, jestem po prostu pad\u0142ym stworzeniem \u2013 wypowiedzia\u0142a smakuj\u0105c s\u0142owa.\u00a0\u2013 Truch\u0142o i padlina. Krowia nieboszczka.<\/p>\n Przesun\u0105\u0142em palcami po jej chudym brzuchu, po \u017cebrach i biodrach, zamalowanych wymy\u015bln\u0105 martwot\u0105.<\/p>\n \u2013 Nie jeste\u015b \u017cadn\u0105 krow\u0105 \u2013 powiedzia\u0142em cierpliwie i delikatnie. \u2013 Jeste\u015b przepi\u0119kn\u0105 kr\u00f3lewn\u0105.<\/p>\n \u2013 Tylko odrobin\u0119 martw\u0105\u2026 \u2013 Zwiesi\u0142a r\u0119k\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka si\u0119gaj\u0105c po paczk\u0119 papieros\u00f3w i zapalniczk\u0119. \u2013 A co nale\u017cy zrobi\u0107 z martw\u0105 kr\u00f3lewn\u0105?<\/p>\n \u2013 O\u017cywi\u0107 j\u0105 poca\u0142unkiem \u2013 podnios\u0142em si\u0119 na \u0142okciu i nachyli\u0142em w jej stron\u0119.<\/p>\n Alina leniwym ruchem r\u0119ki przewr\u00f3ci\u0142a mnie z powrotem. Wsta\u0142a z kanapy. Otulona ko\u0142dr\u0105 podrepta\u0142a w stron\u0119 balkonu. Zazgrzyta\u0142a ko\u0142em zapalniczki, kt\u00f3ra wyda\u0142a z siebie jaki\u015b p\u0142aczliwy wr\u00f3bli szczebiot.<\/p>\n \u2013 Martw\u0105 kr\u00f3lewn\u0119 nale\u017cy pochowa\u0107\u2026 Mo\u017ce chocia\u017c ty to zrobisz? Nie po to w\u0142a\u015bnie wyci\u0105gn\u0119\u0142am ci\u0119 z Rybni\u0144ska?<\/p>\n Od otwartych balkonowych drzwi ci\u0105gn\u0119\u0142o papierosowym dymem i grobowym (strasznie, niestety, scenicznym) ch\u0142odem\u2026<\/p>\n <\/p>\n *****<\/p>\n <\/p>\n Alina le\u017ca\u0142a z podci\u0105gni\u0119t\u0105 pod brod\u0119 ko\u0142dr\u0105. Wsun\u0119\u0142a j\u0105 sobie dodatkowo pod boki, by\u0107 mo\u017ce po to, \u017ceby jeszcze bardziej przypomina\u0142a ca\u0142un\u2026<\/p>\n \u2013 Chowasz si\u0119? \u2013 spyta\u0142em. \u2013 Dlaczego?<\/p>\n \u2013 A czemu si\u0119 na mnie gapisz?<\/p>\n \u2013 Chc\u0119 ci\u0119 widzie\u0107 ca\u0142\u0105\u2026<\/p>\n \u2013 Wowa \u2013 powiedzia\u0142a, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u2013 w ameryka\u0144skich filmach, policjanci zabezpieczaj\u0105cy miejsce zbrodni m\u00f3wi\u0105 do gapi\u00f3w: \u201eProsz\u0119 si\u0119 rozej\u015b\u0107, nie ma na co patrze\u0107!\u201d. Tak samo jest ze mn\u0105.<\/p>\n \u2013 No, ale tatua\u017cy nie robi si\u0119 w\u0142a\u015bnie po to, \u017ceby inny mogli je ogl\u0105da\u0107?<\/p>\n \u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. By\u0142 taki film, mo\u017ce widzia\u0142e\u015b, \u201eMemento\u201d. G\u0142\u00f3wny bohater cierpia\u0142 na zaburzenia pami\u0119ci, bez tatua\u017cy by nie da\u0142 rady, by\u0142y dla niego jak kluczowe notatki.<\/p>\n \u2013 Ogl\u0105da\u0142em, super film! \u2013 Ucieszy\u0142em si\u0119. \u2013 Ciekawe w takim razie, czego ty si\u0119 boisz zapomnie\u0107? Na przyk\u0142ad, co oznaczaj\u0105 s\u0142owa \u201epiasek zasypa\u0142 \u015bnieg\u201d? O ile dobrze pami\u0119tam, s\u0105 tutaj\u2026 \u2013 chwyci\u0142em j\u0105 za opatulon\u0105 kostk\u0119.<\/p>\n \u2013 Jakby ci to wyja\u015bni\u0107\u2026 \u2013 zamy\u015bli\u0142a si\u0119. \u2013 To wz\u00f3r na antytez\u0119 czasu, albo\u2026 Odrzucenie przyczynowo\u015bci, to blasfemia\u2026<\/p>\n Alina mnie nie oszcz\u0119dza\u0142a i cz\u0119sto u\u017cywa\u0142a s\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych sensu nie rozumia\u0142em.<\/p>\n \u2013 Co to przyczynowo\u015b\u0107? \u2013 Wola\u0142em od razu dopyta\u0107, \u017ceby nie wyd\u0142u\u017ca\u0107 listy niejasno\u015bci.<\/p>\n \u2013 Uk\u0142ad uporz\u0105dkowanych przyczyn sprawczych. W teologii jest jednym z dowod\u00f3w na istnienie Boga. Na \u015bwiecie nie ma niczego, co nie posiada swojej przyczyny. Ka\u017cdy fundament jest jednocze\u015bnie zadaszeniem, czyli nast\u0119pstwem wcze\u015bniejszej przyczyny, i tak a\u017c do alfy, makroprzyczyny, czyli do samego Boga. Paradoks jaja i kury kwestionuje przyczynowo\u015b\u0107 czasu: co by\u0142o pierwsze? Nie odrzuca przy tym samej koncepcji czasu i nadchodz\u0105cego jego ko\u0144ca, kt\u00f3ry nast\u0105pi wskutek aktu woli Najwy\u017cszego. Ale w rzeczywisto\u015bci czasu dawno ju\u017c nie ma, i dlatego \u201epiasek zasypa\u0142 \u015bnieg\u201d. Nie rozumiesz? \u2013 wypowiedzia\u0142a z lito\u015bciwym ubolewaniem. \u2013 No dobra\u2026 Samo znaczenie tego zdania rozumiesz?<\/p>\n \u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce tak.<\/p>\n \u2013 To powiedz mi w takim razie \u2013 piasek le\u017cy na \u015bniegu, czy \u015bnieg na piasku?<\/p>\n \u2013 Piasek na \u015bniegu \u2013 odpowiedzia\u0142em bez w\u0105tpliwo\u015bci<\/p>\n \u2013 A dlaczego tak uwa\u017casz?<\/p>\n \u2013 No, nie wiem\u2026 Idzie przyk\u0142adowo dozorca i posypuje \u015bnieg piaskiem, \u017ceby ludzie si\u0119 nie \u015blizgali.<\/p>\n \u2013 Tak, ale doda\u0142e\u015b kontekst. A teraz odrzu\u0107 go i wyobra\u017a sobie t\u0119 konstrukcj\u0119 jakby w pr\u00f3\u017cni. Nie \u015bpiesz si\u0119, pomy\u015bl, powiedz to sobie kilka razy w g\u0142owie\u2026<\/p>\n Alina u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i zagwizda\u0142a co\u015b znajomego. Przypomnia\u0142em sobie co. To by\u0142a piosenka z sowieckiej komedii o w\u0119drownych komediantach z huzarskich czas\u00f3w. Dziewczyna w patetycznym czepcu ci\u0105gn\u0119\u0142a p\u0142aczliwym, s\u0142abym g\u0142osikiem pie\u015b\u0144 o poleg\u0142ych bohaterach wojny w 1812 roku: \u201eTwoje kr\u0119cone w\u0142osy, twoje baczki zasypa\u0142 \u015bnieg\u201d. Tu wi\u0119c \u015bnieg z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 le\u017ca\u0142 na martwych lokach, kt\u00f3re w pr\u00f3\u017cni niewiele r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 od piasku\u2026<\/p>\n Po mojej zdezorientowanej minie Alina domy\u015bli\u0142a si\u0119, \u017ce co\u015b mi chyba \u015bwita:<\/p>\n \u2013 Co jest na wierzchu? Piasek czy \u015bnieg?<\/p>\n \u2013 Nie wiem. Z tego zdania nie wynika.<\/p>\n \u2013 Dok\u0142adnie. Dlatego, \u017ce w danym modelu gramatycznym zak\u0142\u00f3cona jest przyczynowo\u015b\u0107, zniekszta\u0142cony jest B\u00f3g i czas. To znaczy, \u017ce mo\u017cesz ile tylko chcesz utwierdza\u0107 si\u0119 w przekonaniu, \u017ce dozorca posypuje \u015bliski chodnik, a piasek jest na wierzchu. Ale to b\u0119dzie tylko twoja wyimaginowana rzeczywisto\u015b\u0107. Przy zak\u0142\u00f3conej przyczynowo\u015bci czas nie funkcjonuje, po prostu go nie ma. Czy piasek zasypa\u0142, zasypuje, czy zasypie \u015bnieg. Wychodz\u0105c z tego twierdzenia, nasza planeta, czy te\u017c wszech\u015bwiat mo\u017ce liczy\u0107 sobie zar\u00f3wno miliardy lat, jak i mikrosekundy, kt\u00f3re ju\u017c przemin\u0119\u0142y. Pos\u0142ugujemy si\u0119 fikcyjn\u0105 chronologi\u0105, a rzeczywisty czas, je\u015bli kiedykolwiek istnia\u0142, zako\u0144czy\u0142 si\u0119 dawno temu, po prostu nie chcemy tego przed sob\u0105 przyzna\u0107.<\/p>\n \u2013 Dlaczego nie chcemy?<\/p>\n \u2013 Tak skonstruowany jest ludzki m\u00f3zg. Potrzebuje koncepcji linearnej, przyczyny i skutku, \u017ceby stworzy\u0107 na swoje potrzeby symulakrum czasu pozornego, iluzj\u0119 przesz\u0142o\u015bci, tera\u017aniejszo\u015bci i przesz\u0142o\u015bci. Istnieje tylko niejakie \u201eteraz\u201d, kt\u00f3re obecne jest wsz\u0119dzie\u2026 S\u0142ysza\u0142e\u015b o takim filozofie jak Schopenhauer?<\/p>\n \u2013 Oczywi\u015bcie \u2013 opowiedzia\u0142em dumnie. \u2013 I o nim, i o S\u00f8renie Kierkegaardzie. Istota \u015bwiata pozbawiona jest racjonalnego pocz\u0105tku \u2013 wyrecytowa\u0142em wyuczone na pami\u0119\u0107, podkre\u015blone w ksi\u0105\u017cce zdanie.<\/p>\n \u2013 To dobrze, ciesz\u0119 si\u0119\u2026 Ten w\u0142a\u015bnie Schopenhauer w swojej ksi\u0105\u017cce \u201e\u015awiat jako wola i przedstawienie\u201d\u2026<\/p>\n \u2013\u2026jest aren\u0105 nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 l\u0119k\u00f3w i cierpie\u0144! \u2013 o ma\u0142o co nie wykrzycza\u0142em, przeklinaj\u0105c si\u0119 w g\u0142\u0119bi duszy za to, \u017ce porzuci\u0142em czytanie podr\u0119cznika do filozofii, przez co nie by\u0142em przygotowany do takiej dyskusji.<\/p>\n Alina wybuchn\u0119\u0142a \u015bmiechem, a ja poczu\u0142em, \u017ce si\u0119 czerwieni\u0119. Powiedzia\u0142a:<\/p>\n \u2013 Ponadto, Schopenhauer by\u0142 zdania, \u017ce wola przejawia si\u0119 tylko w tera\u017aniejszo\u015bci, a kategorie przesz\u0142o\u015bci i przysz\u0142o\u015bci istniej\u0105 tylko na potrzeby funkcjonowania \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra opiera si\u0119 na zasadzie racjonalno\u015bci. W takim przypadku czas w znaczeniu subiektywnym pojawia si\u0119 dopiero wraz z tym, kto go do\u015bwiadcza, dzieli na cz\u0119\u015bci i decyduje: tutaj jest dla mnie tera\u017aniejszo\u015b\u0107, tu \u2013 przesz\u0142o\u015b\u0107, a tam \u2013 przysz\u0142o\u015b\u0107. M\u00f3wi\u0105c pro\u015bciej, potrzebny jest obserwator, imituj\u0105cy \u201eJa\u201d\u2026 \u2013 Alina z gracj\u0105 obna\u017cy\u0142a rami\u0119, tak, \u017cebym jeszcze raz zobaczy\u0142 napis \u201eSchr\u00f6dingers cat<\/em>\u201d, a pod nim pude\u0142ko i k\u0142\u0119bek z kot\u00f3w \u2013 \u017cywego i ko\u015bcianego.<\/p>\n U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 na widok nieco upiornego kociego yin-yang i delikatnie poskroba\u0142a tatua\u017c d\u0142ugim, szkar\u0142atnym paznokietkiem:<\/p>\n \u2013 S\u0142ysza\u0142e\u015b te\u017c, mam nadziej\u0119, o kocie Schr\u00f6dingera?<\/p>\n \u2013 Nie\u2026 \u2013 westchn\u0105\u0142em ze skruch\u0105.<\/p>\n \u2013 C\u00f3\u017c, w szkole raczej o tym nie m\u00f3wi\u0105. Ale w batalionie budowlanym by mogli\u2026 \u2013 widz\u0105c jej min\u0119 zrozumia\u0142em, \u017ce \u017cartuje. \u2013 Mamy pojemnik, w kt\u00f3rym umieszczone s\u0105 razem pierwiastek promieniotw\u00f3rczy, licznik Geigera, zbiornik z toksyn\u0105 i kot. Je\u017celi dojdzie do rozpadu pierwiastka, licznik w\u0142\u0105czy mechanizm uwalniaj\u0105cy trucizn\u0119, kt\u00f3ra zabije kota\u2026<\/p>\n \u2013 Serio? \u2013 szczerze si\u0119 zdziwi\u0142em. \u2013 Naprawd\u0119 co\u015b takiego zrobili?<\/p>\n Alina a\u017c parskn\u0119\u0142a na tak\u0105 naiwno\u015b\u0107:<\/p>\n \u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce nie! To tylko model teoretyczny. Wed\u0142ug mechaniki kwantowej, pierwiastek powinien znajdowa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie w stanie rozpadu i przed nim. Ale dop\u00f3ki nie zajrzymy do pojemnika, nie dowiemy si\u0119, czy j\u0105dro atomu rozpad\u0142o si\u0119 i czy nasz kot \u017cyje. Do momentu dokonania obserwacji pierwiastek b\u0119dzie znajdowa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie w ka\u017cdym z mo\u017cliwych stan\u00f3w, a kot jednocze\u015bnie b\u0119dzie \u017cywy i martwy. Za\u0142apa\u0142e\u015b?<\/p>\n \u2013 Za\u0142\u00f3\u017cmy\u2026 \u2013 sk\u0142ama\u0142em.<\/p>\n \u2013 Rzecz w tym, \u017ce my w niczym nie r\u00f3\u017cnimy si\u0119 od tego kota. Znajdujemy si\u0119 tylko w innym, kosmicznych rozmiar\u00f3w pude\u0142ku, jakby jednocze\u015bnie \u017cywi i martwi. Ko\u0144cowy rezultat naszej egzystencjalnej oscylacji zale\u017cy bezpo\u015brednio od obserwatora najwy\u017cszego, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 poza. Wygl\u0105da na to, \u017ce tak\u0105 inspekcj\u0105 naszego pude\u0142ka jest w\u0142a\u015bnie S\u0105d Ostateczny. Ale piasek zasypa\u0142 \u015bnieg, wi\u0119c obserwator ju\u017c dawno zajrza\u0142 do naszego pojemnika. A je\u017celi nie zajrza\u0142, a czas dobieg\u0142 ko\u0144ca, to czy nie umar\u0142 ten nasz obserwator? Tak w\u0142a\u015bnie podejrzewa\u0142 Friedrich Nietzsche, kiedy og\u0142osi\u0142 wie\u015b\u0107 o \u015bmierci Boga.<\/p>\n \u2013 Fajnie \u2013 powiedzia\u0142em. \u2013 To znaczy, bardzo to interesuj\u0105ce. Czyli ty, jak bohater \u201eMemento\u201d zapisa\u0142a\u015b to na sobie, \u017ceby nie zapomnie\u0107?<\/p>\n \u2013 Tylko widzisz, ja nie mam zaburze\u0144 pami\u0119ci. W spo\u0142eczno\u015bciach archaicznych tatua\u017ce czy blizny robiono na ciele w momencie jakiej\u015b inicjacji, podczas obrz\u0119du przej\u015bcia. A ka\u017cdy z obrz\u0119d\u00f3w, o jakim by\u015bmy nie m\u00f3wili, jest w g\u0142\u0119bi swojej istoty ceremoni\u0105 pogrzebow\u0105. Zauwa\u017cy\u0142e\u015b, \u017ce \u015blub ma wiele wsp\u00f3lnego z pogrzebem? St\u00f3\u0142 zastawiony jedzeniem, galowe ubrania. W panu m\u0142odym umiera kawaler. Panna oddaje \u017cycie \u017conie\u2026 Zobacz \u2013 powiod\u0142a r\u0119k\u0105 \u2013 ile razy ju\u017c umiera\u0142am, ci\u0119\u017cko zliczy\u0107. Pe\u0142en cmentarz\u2026<\/p>\n \u2013 Ale to nie to samo! \u2013 powiedzia\u0142em z ulg\u0105. \u2013 To nie naprawd\u0119!<\/p>\n \u2013 W ka\u017cdym takim \u201epogrzebowym\u201d obrz\u0119dzie jego uczestnik jakby przechodzi z jednego stanu \u015bmierci w drugi, jak w zamkni\u0119tym kr\u0119gu. Pitagorejczycy, potem neoplato\u0144czycy i tak a\u017c do samego Nietzschego twierdzili, \u017ce ca\u0142e to nasze niebycie, kt\u00f3re z ca\u0142ych si\u0142 staramy si\u0119 nacechowa\u0107 przejawami bycia, ma charakter cykliczny. Ca\u0142a ludzko\u015b\u0107 skazana jest na zap\u0119tlenie, w\u0142\u0105czaj\u0105c i nas, le\u017c\u0105cych na tej wys\u0142u\u017conej kanapie. Spotykali\u015bmy si\u0119 ju\u017c w tym pokoju, wieczno\u015b\u0107 temu, i spotkamy znowu, pobzykamy si\u0119, pogadamy, poprosz\u0119 ci\u0119, \u017ceby\u015b przyni\u00f3s\u0142 mi wody. Tylko przegotowanej, a nie kran\u00f3wki!\u2026 Przyniesiesz? I zga\u015b od razu ten cholerny \u017cyrandol \u2013 powiedzia\u0142a surowo \u2013 nie mog\u0119 ju\u017c wytrzyma\u0107!<\/p>\n Pos\u0142usznie wsta\u0142em i przesun\u0105\u0142em palcem pstryczek. Pok\u00f3j, a razem z nim ca\u0142e mieszkanie pogr\u0105\u017cy\u0142o si\u0119 w ciemno\u015bci.<\/p>\n Z kuchni s\u0105czy\u0142a si\u0119 niebieskawa, nierzeczywista po\u015bwiata. Roztacza\u0142a j\u0105 zza okna latarnia, bujaj\u0105ca si\u0119 jak model UFO na d\u0142ugim, przypominaj\u0105cym lian\u0119 przewodzie elektrycznym. \u017bar\u00f3wk\u0119 mia\u0142a zwyczajn\u0105, ale talerz lampy nadawa\u0142 \u015bwiat\u0142u kolor chemicznego b\u0142\u0119kitu, wyostrzaj\u0105c swoim elektrycznym ch\u0142odem kontury omsza\u0142ego ksi\u0119\u017cyca i przypominaj\u0105cych k\u0142\u0119by przemys\u0142owego dymu chmur. Skrz\u0105c si\u0119 mokro sypa\u0142 \u015bnieg\u2026<\/p>\n \u2013 Pewnie pami\u0119tasz, jak Trinity m\u00f3wi Neo, \u017ce deja vu to b\u0142\u0105d w systemie, pojawiaj\u0105cy si\u0119 w momencie zmiany w oprogramowaniu\u2026 \u2013 us\u0142ysza\u0142em z pokoju g\u0142os Aliny. \u2013 I to rzeczywi\u015bcie b\u0142\u0105d, z tym, \u017ce w pami\u0119ci, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym zadaniem jest nie zapami\u0119tywa\u0107, ale zapomina\u0107. A je\u017celi ju\u017c zapami\u0119tywa\u0107, to bardzo wybi\u00f3rczo\u2026<\/p>\n Stan\u0105\u0142em tu\u017c przy oknie i opar\u0142em nogi o ciep\u0142e, chropowate \u017cebra kaloryfera, z kt\u00f3rych odchodzi\u0142a farba. To szorstkie ciep\u0142o, widok chmur i omsza\u0142ego ksi\u0119\u017cyca okrytego popielat\u0105 mgie\u0142k\u0105 wyda\u0142y mi si\u0119 nienaturalnie znajome. Co prawda, niejednokrotnie stawa\u0142em przy parapecie, \u017ceby obserwowa\u0107 niebieskawe cienie na nocnym podw\u00f3rku i p\u0142atki \u015bniegu. Ale czy by\u0142o to wczoraj, czy niesko\u0144czono\u015b\u0107 temu \u2013 nie ma \u017cadnej r\u00f3\u017cnicy\u2026<\/p>\n \u2013 Dlatego w\u0142a\u015bnie zrobi\u0142a\u015b sobie bia\u0142ego kr\u00f3lika?<\/p>\n \u2013 Nie \u2013 odpowiedzia\u0142a Alina po chwili milczenia. \u2013 Z g\u0142upoty. Jak sko\u0144czy\u0142am pi\u0119tna\u015bcie lat chcia\u0142am co\u015b odjeba\u0107. A teraz nie wiem co z nim zrobi\u0107.<\/p>\n Op\u0142uka\u0142em fili\u017cank\u0119, nala\u0142em wody z zimnego czajnika i wr\u00f3ci\u0142em do pokoju.<\/p>\n \u2013 S\u0142ysza\u0142e\u015b o \u201eObjawieniu \u015awi\u0119tego Jana\u201d? \u2013 spyta\u0142a Alina. \u2013 Nazywaj\u0105 je te\u017c \u201eApokalips\u0105\u201d.<\/p>\n \u2013 S\u0142ysza\u0142em, ale nie czyta\u0142em.<\/p>\n \u2013 A powiniene\u015b. To absolutny hit Nowego Testamentu. Jeden z najbardziej wy\u015bwiechtanych cytat\u00f3w pochodzi z trzeciego rozdzia\u0142u: \u201eAnio\u0142owi Ko\u015bcio\u0142a w Sardes napisz: To m\u00f3wi Ten, co ma Siedem Duch\u00f3w Boga i siedem gwiazd: znam twoje czyny; masz imi\u0119, kt\u00f3re m\u00f3wi, \u017ce \u017cyjesz, ale jeste\u015b umar\u0142y\u2026\u201d O czym jest ten fragment? Poza tym, \u017ce martwi nie maj\u0105 imion? Mo\u017cesz prosto, w dw\u00f3ch s\u0142owach\u2026<\/p>\n Pr\u00f3bowa\u0142em co\u015b wymy\u015bli\u0107, ale w ko\u0144cu si\u0119 podda\u0142em:<\/p>\n \u2013 To trudna alegoria.<\/p>\n \u2013 Tu nie ma \u017cadnej alegorii. Odpowied\u017a jest na wierzchu. No? \u2013 poczeka\u0142a chwil\u0119. \u2013 Rzecz tkwi w z\u0142udzeniu. Powiedz, z r\u0119k\u0105 na sercu: jeste\u015b \u017cywy? \u2013 upi\u0142a odrobin\u0119 wody i postawi\u0142a fili\u017cank\u0119 na pod\u0142og\u0119.<\/p>\n \u2013 No tak, pewnie, \u017ce jestem\u2026<\/p>\n \u2013 A Jan Ewangelista uwa\u017ca, \u017ce s\u0105dzi\u0107 tak mo\u017ce tylko cz\u0142owiek wyj\u0105tkowo zarozumia\u0142y i g\u0142upi. \u201eMasz imi\u0119, kt\u00f3re m\u00f3wi, \u017ce \u017cyjesz\u201d \u2013 m\u00f3wi, ale naprawd\u0119 jeste\u015b zwyk\u0142y sucker,<\/em> a po naszemu \u2013 frajer.<\/p>\n Przysiad\u0142em obok niej i wsun\u0105\u0142em r\u0119k\u0119 pod ko\u0142dr\u0119. Moja d\u0142o\u0144, jak paj\u0105k wspi\u0119\u0142a si\u0119 po jej udzie i usadowi\u0142a na wzg\u00f3rku \u0142onowym:<\/p>\n \u2013 Je\u017celi si\u0119 nie myl\u0119, t\u0119 m\u0105dro\u015b\u0107 masz zapisan\u0105 tutaj?<\/p>\n Alina strzepn\u0119\u0142a moj\u0105 r\u0119k\u0119.<\/p>\n \u2013 Tam jest napisane dok\u0142adnie: \u201eThere\u2019s a\u00a0sucker die every minute\u201d \u2013 ka\u017cdej minuty umiera frajer. To s\u0105 przeinaczone s\u0142owa Phineasa Taylora Barnuma. W oryginale by\u0142o, \u017ce ka\u017cdej minuty frajer si\u0119 rodzi\u2026<\/p>\n \u2013 A Barnum to kto? \u2013 spyta\u0142em przepraszaj\u0105cym tonem.<\/p>\n Alina w \u017caden spos\u00f3b nie okazywa\u0142a zniech\u0119cenia moj\u0105 dziewicz\u0105 erudycj\u0105. Najwyra\u017aniej podoba\u0142o jej si\u0119 nawet to obja\u015bnianie, nauczanie.<\/p>\n \u2013 Amerykanin, kt\u00f3ry jest ojcem wsp\u00f3\u0142czesnego show-biznesu. W po\u0142owie dziewi\u0119tnastego wieku sta\u0142 si\u0119 s\u0142awny dzi\u0119ki swojemu w\u0119drownemu cyrkowi, kt\u00f3ry nazywa\u0142 \u201eNajwspanialszym show \u015bwiata\u201d. Myrtle Corbin, czteronoga kobieta, kt\u00f3r\u0105 mam na \u0142opatce by\u0142a jedn\u0105 z jego gwiazd. Dziewczyna by\u0142a chlub\u0105 cyrku do dziewi\u0119tnastego roku \u017cycia, a potem wysz\u0142a za m\u0105\u017c za lekarza i mia\u0142a z nim pi\u0119cioro dzieci. Pochwy, swoj\u0105 drog\u0105, mia\u0142a dwie, wi\u0119c rodzi\u0142a losowo raz z jednej, raz z drugiej. Mam wi\u0119c tak\u0105 Myrtle, \u2013 westchn\u0119\u0142a Alina \u2013 kolejn\u0105 graficzn\u0105 pomy\u0142k\u0119 m\u0142odo\u015bci. Funkcjonuje obecnie na r\u00f3wnych prawach z bia\u0142ym kr\u00f3likiem i autopsyjnym szwem na brzuchu. Zmy\u0107 si\u0119 ich przecie\u017c nie da\u2026<\/p>\n Po\u0142o\u017cy\u0142em si\u0119 obok Aliny i spr\u00f3bowa\u0142em wywalczy\u0107 sobie kawa\u0142ek \u201eca\u0142unu\u201d.<\/p>\n \u2013 A tak w og\u00f3le, wracaj\u0105c do naszego Jana Ewangelisty \u2013 Alina niech\u0119tnie podzieli\u0142a si\u0119 ko\u0142dr\u0105 \u2013 jedyne co cz\u0142owiek jest w stanie o sobie powiedzie\u0107 z ca\u0142kowit\u0105 pewno\u015bci\u0105 to: \u201eJestem martwy!\u201d.<\/p>\n \u2013 Ale to b\u0119dzie zwyk\u0142a figura retoryczna \u2013 powiedzia\u0142em z nieoczekiwanym dla siebie samego \u017calem.\u00a0\u2013 Przecie\u017c prawdziwie martwi z nikim nie rozmawiaj\u0105\u2026<\/p>\n \u2013 No nie gadaj! \u2013 Z g\u0142osu Aliny s\u0105czy\u0142 si\u0119 jad sarkazmu. Odsun\u0119\u0142a si\u0119 troch\u0119 ode mnie, oczy zal\u015bni\u0142y jej mrocznie. \u2013 Niez\u0142a ze mnie idiotka, nie?! Plot\u0119 tu B\u00f3g wie o czym, a najwa\u017cniejszego nie wzi\u0119\u0142am pod uwag\u0119. Ale ty si\u0119 zaczai\u0142e\u015b i z\u0142apa\u0142e\u015b mnie na tym \u2013 zupe\u0142nie jak sprytny wilk zaj\u0105ca!<\/p>\n \u2013 A ty co?! \u2013 zreflektowa\u0142em si\u0119 dotkni\u0119ty. \u2013 Przecie\u017c rozumiem, \u017ce m\u00f3wi\u0142a\u015b nie w sensie dos\u0142ownym. \u017bycie ludzkie jest kr\u00f3tkie i na tle wieczno\u015bci wszyscy jeste\u015bmy w bli\u017cszej perspektywie trupami.<\/p>\n \u2013 Nie no, poczekaj \u2013 Alina usiad\u0142a i narzuci\u0142a sobie ko\u0142dr\u0119 na ramiona. \u2013 Cz\u0119sto widywa\u0142e\u015b martwych ludzi, tak? Nie cmentarze, groby, tylko w\u0142a\u015bnie zmar\u0142ych?<\/p>\n \u2013 Nie bardzo \u2013 odpowiedzia\u0142em i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce moje skromne \u201enie bardzo\u201d i tak jest mocno naci\u0105gane. Na dobr\u0105 spraw\u0119, widzia\u0142em w sumie dwa razy: starsz\u0105 pani\u0105 Nasti\u0119 z Bie\u0142gorodu i \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci krewn\u0105 dow\u00f3dcy jednostki, pu\u0142kownika \u017barkowa, dla kt\u00f3rej wykuwa\u0142em w zmarzni\u0119tej ziemi gr\u00f3b.<\/p>\n \u2013 No, to ilu? \u2013 dr\u0105\u017cy\u0142a Alina.<\/p>\n \u2013 Je\u017celi mam by\u0107 szczery, to tylko dw\u00f3ch. A dok\u0142adniej dwie \u2013 to by\u0142y kobiety\u2026<\/p>\n \u2013 Nie za wielu, szczerze m\u00f3wi\u0105c \u2013 podsumowa\u0142a Alina. \u2013 A nie wydaje ci si\u0119, Wowa, \u2013 kontynuowa\u0142a k\u0105\u015bliwie \u2013 \u017ce twoje do\u015bwiadczenie w zakresie obcowania z umar\u0142ymi nie jest wystarczaj\u0105ce, \u017ceby wyci\u0105ga\u0107 na ich temat jakiekolwiek wnioski? By\u0107 mo\u017ce, ta nieboszczka, jakby to powiedzie\u0107, po prostu nie chcia\u0142a z tob\u0105 rozmawia\u0107. Wzi\u0105\u0142e\u015b to pod uwag\u0119?<\/p>\n \u2013 Ironizujesz teraz?<\/p>\n \u2013 Dlaczego ironizuj\u0119? Jestem absolutnie powa\u017cna. No pomy\u015bl \u2013 a ja to co? Sama jestem martwa, ale jako\u015b rozmawiam z tob\u0105, pieprz\u0119 si\u0119 trzeci\u0105 noc\u2026<\/p>\n \u2013 Uhm, dobra\u2026 \u2013 spr\u00f3bowa\u0142em j\u0105 obj\u0105\u0107.<\/p>\n \u2013 Nie, nie dobra! \u2013 waln\u0119\u0142a mnie pi\u0119\u015bci\u0105 w brzuch. Uderzy\u0142a po babsku, ale i tak odczu\u0142em cios. Pomy\u015bla\u0142em ju\u017c, \u017ce Alina si\u0119 z\u0142o\u015bci, ale niespodziewanie u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Powiedzia\u0142a przyja\u017anie:<\/p>\n \u2013 Kiedy by\u0142am ma\u0142a, mieszkali\u015bmy w pi\u0105tk\u0119 w jednym mieszkaniu: mama, tata, dziadkowie ze strony mamy i prababcia. M\u00f3j tata jest oficerem wojsk rakietowych, w osiemdziesi\u0105tym si\u00f3dmym przeprowadzili\u015bmy si\u0119 z Samarkandy, gdzie wcze\u015bniej s\u0142u\u017cy\u0142. Zatrzymali\u015bmy si\u0119 u rodzic\u00f3w mamy w Zagorsku, bo w Moskwie nie tak \u0142atwo by\u0142o dosta\u0107 mieszkanie. Spa\u0142am na jednym \u0142\u00f3\u017cku z prababci\u0105, bo miejsca do spania by\u0142y tylko trzy \u2013 my w sypialni, a mama z tat\u0105 i dziadkowie w du\u017cym pokoju. W takim \u015bcisku mieszkali\u015bmy. Wszyscy czekali\u015bmy, kiedy przydziel\u0105 tacie obiecane lokum. Ju\u017c wtedy prababcia by\u0142o ci\u0119\u017cko chora, co\u015b naczyniowego. Pami\u0119tam jeden straszny moment. Ca\u0142\u0105 rodzin\u0105 ogl\u0105dali\u015bmy telewizor, jaki\u015b zabawny skecz z Petrosjanem. Nagle babci noga zala\u0142a si\u0119 krwi\u0105, by\u0142o jej bardzo du\u017co. Siedzia\u0142am na pod\u0142odze ko\u0142o niej i pierwsza to zauwa\u017cy\u0142am, ale przez g\u0142upot\u0119 pomy\u015bla\u0142am, \u017ce to woda. Prababcia nawet nie zwr\u00f3ci\u0142a uwagi, nie bola\u0142o jej. Krew miesza\u0142a si\u0119 z kabaretem\u2026<\/p>\n To by\u0142 pierwszy raz, kiedy opowiada\u0142a mi co\u015b o swojej rodzinie, o dzieci\u0144stwie. Ostro\u017cnie wzi\u0105\u0142em Alin\u0119 za r\u0119k\u0119, \u017ceby pokaza\u0107, jak bardzo ceni\u0119 jej niespodziewan\u0105 otwarto\u015b\u0107, jak wdzi\u0119czny jestem za zaufanie.<\/p>\n \u2013 Pewnego razu, posz\u0142y\u015bmy jak zawsze spa\u0107. Obudzi\u0142am si\u0119 w nocy. Nie czu\u0142am strachu, tylko niepok\u00f3j i samotno\u015b\u0107. I bardzo zzi\u0119b\u0142am. Zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce prababcia te\u017c nie \u015bpi, wi\u0119c poprosi\u0142am: \u201eBabusiu, opowiedz mi bajk\u0119\u201d. Czeka\u0142am, jak zawsze, na jedn\u0105 z tych dzieci\u0119cych opowie\u015bci: o zaj\u0105czku i lisku, o Babie Jadze czy o Czerwonym Kapturku. Prababcia najpierw d\u0142ugo milcza\u0142a, a ja pomy\u015bla\u0142am, \u017ce \u015bpi. Ale nagle zacz\u0119\u0142a opowiada\u0107. Takie bajki, jakich wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142am\u2026 O tym, jak na wysp\u0119 dosta\u0142a si\u0119 Mora pod postaci\u0105 staruchy i zabi\u0142a wszystkich jej mieszka\u0144c\u00f3w. Oszuka\u0142a naiwnego przewo\u017anika, a ten przeprawi\u0142 j\u0105 \u0142odzi\u0105 do wsi. O miasteczku, kt\u00f3rego mieszka\u0144cy od dawna nie \u017cyj\u0105, ale co roku, w noc Bo\u017cego Narodzenia, podporz\u0105dkowani bo\u017cej woli schodz\u0105 si\u0119 na modlitw\u0119 do opuszczonej cerkwi, gdzie o\u015bwietlony blaskiem \u015bwiec gnij\u0105cy trup w stroju duchownego odprawia dla nich nabo\u017ce\u0144stwo zza niszczej\u0105cego o\u0142tarza. Pewien student zab\u0142\u0105dzi\u0142 i przypadkowo znalaz\u0142 si\u0119 przed cerkwi\u0105. Szukaj\u0105c ogrzania wemkn\u0105\u0142 si\u0119 do \u015brodka i trafi\u0142 prosto na msz\u0119 umar\u0142ych. I by\u0142by to jego koniec, ale mia\u0142 przy sobie tobo\u0142ek z owsem, kt\u00f3ry w panice rozsypa\u0142. I trupi kap\u0142an, i nieboszczycy mieszka\u0144cy rzucili si\u0119 rachowa\u0107 ziarna, a student, korzystaj\u0105c z tego, uciek\u0142\u2026 O dziewczynie z m\u0142yna, kt\u00f3ra zasz\u0142a w ci\u0105\u017c\u0119 z m\u0142ynarzem-panem i \u017ceby unikn\u0105\u0107 ha\u0144by udusi\u0142a swoje niemowl\u0119, po czym wrzuci\u0142a za grobl\u0119 do wody. Od tego czasu ludzie zacz\u0119li s\u0142ysze\u0107 nocami przera\u017aliwy, \u017ca\u0142osny p\u0142acz. Dzieciob\u00f3jczyni nie mog\u0142a wytrzyma\u0107 ci\u0105g\u0142ego j\u0119ku, podesz\u0142a do grobli i wykrzycza\u0142a: \u201eZamknij si\u0119 w ko\u0144cu, b\u0119karcie!\u201d. Dzieci\u0119cy g\u0142os zawy\u0142 w odpowiedzi: \u201eMatka da\u0142a mi imi\u0119! Me imi\u0119 \u2013 B\u0119kart!\u201d.<\/p>\n \u2013 Niez\u0142e bajki! \u2013 powiedzia\u0142em tylko.<\/p>\n \u2013 A rano okaza\u0142o si\u0119, \u017ce prababcia umar\u0142a. I jak m\u00f3wili lekarze, jej serce przesta\u0142o bi\u0107 tu\u017c po p\u00f3\u0142nocy. Do rana przele\u017ca\u0142am z jej cia\u0142em. Jak sam rozumiesz, mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce to wszystko mi si\u0119 przy\u015bni\u0142o, tylko, \u017ce mia\u0142am dopiero pi\u0119\u0107 lat. Do tego moja prababcia za \u017cycia nie pasjonowa\u0142a si\u0119 przera\u017caj\u0105cymi historiami, tr\u0105caj\u0105cymi norweskim folklorem.<\/p>\n Zrobi\u0142o mi si\u0119 przykro. Nie z powodu samej historii, ale od tego jak p\u0142ynnie opowiedzia\u0142a j\u0105 Alina. Zrozumia\u0142em, \u017ce o prababci s\u0142ysza\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej i Nikita. Do tego zawzi\u0119cie skrywa\u0142a przed nim swoj\u0105 \u201emartwo\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n \u2013 Co tak posmutnia\u0142e\u015b? \u2013 \u0142agodnie zapyta\u0142a Alina. \u2013 Nie wierzysz mi?<\/p>\n \u2013 Nie mam nic przeciwko byciu martwym \u2013 spr\u00f3bowa\u0142em si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107. \u2013 Mo\u017cesz uzna\u0107 mnie ju\u017c za zwerbowanego.<\/p>\n \u2013 Tak to nie dzia\u0142a, kole\u017cko! \u2013 Alina skokiem wgramoli\u0142a si\u0119 na mnie i spojrza\u0142a z g\u00f3ry. \u2013 To by by\u0142o za proste! \u2013 Pokr\u0119ci\u0142a si\u0119 troch\u0119, ocieraj\u0105c o mnie. \u2013 Istnieje taki do\u015b\u0107 popularny motyw, z kt\u00f3rym musia\u0142e\u015b si\u0119 zetkn\u0105\u0107, kiedy bohater nie rozumie, \u017ce umar\u0142. Zupe\u0142nie jak u Swedenborga. \u2013 I nie licz\u0105c na moj\u0105 mizern\u0105 wiedz\u0119, wyja\u015bni\u0142a od razu: \u2013 Chrze\u015bcija\u0144ski mistyk i wizjoner, \u017cy\u0142 w osiemnastym wieku. No wi\u0119c s\u0105dzi\u0142 on, \u017ce zmar\u0142y na pocz\u0105tku nie zdaje sobie sprawy z przej\u015bcia w nowy stan. Jeszcze d\u0142ugi czas otaczaj\u0105 go klisze z poprzedniego \u015bwiata, nawyki i rutyny, wi\u0119zi i zwyczaje. Widzia\u0142e\u015b \u201eSz\u00f3sty zmys\u0142\u201d? Bruce Willis gra w nim psychologa dzieci\u0119cego, kt\u00f3ry nie rozumie, \u017ce umar\u0142, i roztacza natarczyw\u0105 opiek\u0119 nad autystycznym ch\u0142opcem\u2026 Dobra Wowka, starczy gadania! \u2013 Westchn\u0119\u0142a i przygryz\u0142a warg\u0119 od przeszywaj\u0105cego jej cia\u0142o spazmu. Zawsze tak robi\u0142a, kiedy si\u0119 w ni\u0105 wbija\u0142em.<\/p>\n Potem Alina j\u0119cza\u0142a, wzdycha\u0142a, pomrukiwa\u0142a, wplataj\u0105c co jaki\u015b czas nie\u015bmia\u0142e, pe\u0142ne zmieszania \u201each!\u201d, jakby by\u0142o jej wstyd za swoje g\u0142o\u015bne, mi\u0142osne lamentacje. A one zaklina\u0142y mnie o wiele skuteczniej, ni\u017c wyznania o martwej staruszce, rozmawiaj\u0105cej z prawnuczk\u0105 w j\u0119zyku ludowych wierze\u0144 o \u017cyciu po \u015bmierci.<\/p>\n <\/p>\n Tej nocy nie wy\u0142\u0105cza\u0142em \u015bwiat\u0142a i dok\u0142adnie obejrza\u0142em Alin\u0119. Przekartkowa\u0142em, co prawda po\u015bpiesznie, ten groteskowy komiks, w kt\u00f3ry, pos\u0142uszna jakiej\u015b szata\u0144skiej, chorobliwej fantazji, zamieni\u0142a swoje cia\u0142o. Od pachwiny przez ca\u0142y brzuch ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 autopsyjny szew \u2013 realistyczny, misternie wykonany tatua\u017c, imituj\u0105cy nier\u00f3wne, grube \u015bciegi, poprowadzone r\u0119k\u0105 anatoma. Wzd\u0142u\u017c kr\u0119gos\u0142upa wytatuowany mia\u0142a zamek b\u0142yskawiczny, kt\u00f3ry niby […]<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":2201,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[151],"tags":[224,168,298,56,273,132,105,94,169,297,279,290,54,308,106,334],"yoast_head":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\t\n\t\n\n\n\t\n* Cytaty z Apokalipsy \u015awi\u0119tego Jana w t\u0142umaczeniu ojca Augustyna Jankowskiego<\/em><\/h5>\n
Fot. By Mollyglott – Own work, CC BY-SA 4.0, https:\/\/commons.wikimedia.org\/w\/index.php?curid=76145884<\/h5>\n
<\/h5>\n
\u00a9 Copyright for the Polish translation by Piotr Braszak<\/h6>\n
T\u0142umaczenie powsta\u0142o w ramach warsztat\u00f3w Rozstaje 2020. Warsztaty dofinansowane ze \u015brodk\u00f3w Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.<\/h6>\n
<\/h6>\n
![\"\"](\"https:\/\/rozstaje.art\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/OK_poziom-300x100.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/rozstaje.art\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Logo-wersja-podstawowa-CPRDiP-do-netu-bez-tla-300x89.png\"){kind=logo}
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"